Polica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polica
Widok na Policę z Pasma Przedbabiogórskiego
Widok na Policę z Pasma Przedbabiogórskiego
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Żywiecki, Karpaty
Wysokość 1369 m n.p.m.
Wybitność 351 m
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Polica
Polica
Ziemia 49°37′25,4″N 19°37′09,3″E/49,623722 19,619250Na mapach: 49°37′25,4″N 19°37′09,3″E/49,623722 19,619250
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Widok na Policę z Pasma Przedbabiogórskiego
Widok na Babią Górę, Policę i Luboń Wielki z Ćwilina

Polica (1369 m) – szczyt w Paśmie Policy, położonym po północno-wschodniej stronie przełęczy Krowiarki[1]. Według opracowanej przez Jerzego Kondrackiego regionalizacji fizycznogeograficznej Polski pasmo to wchodzi w skład Pasma Babiogórskiego w Beskidzie Żywieckim[2]. Dawniej szczyt nosił nazwę Police. Słowo police jest pochodzenia wołoskiego i oznaczało półkę, na której w bacówce trzymano sery[1].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Polica jest zwornikiem dla odbiegającego w południowo-wschodnim kierunku niewiele niższego grzbietu Czyrńca (1318 m). Grzbiet ten opada do Przełęczy Zubrzyckiej (877 m), przez którą Pasmo Policy łączy się z Beskidem Orawsko-Podhalańskim. Biegnie nim przez Policę, przełęcz Krowiarki i dalej Pasmem Babiogórskim Wielki Europejski Dział Wodny między zlewiskami Bałtyku i Morza Czarnego[2]. Pónocno-zachodnie stoki Policy opadają do doliny Skawicy, wcina się w nie głęboka dolina potoku Skawica Górna[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grzbietem od Babiej Góry przez Krowiarki do Policy i dalej grzbietem Czyrńca do 1918 biegła granica galicyjsko-węgierska, a w latach 19181920 polsko-czechosłowacka. Prowadził tędy szlak przemytniczy zwany tabakowym chodnikiem. W okresie międzywojennym, po przyłączeniu Górnej Orawy do Polski cały szczyt Policy znalazł się w granicach Rzeczypospolitej. W czasie II wojny światowej Górna Orawa została włączona do Słowacji i grzbiet ten oddzielał Słowację od Generalnego Gubernatorstwa. Ustawiono na nim liczne słupki graniczne z literami S i D. Po wojnie i zlikwidowaniu tej granicy słupki zostały powywracane. W czasie II wojny światowej masyw Policy dawał schronienie partyzantom AK. M.in. pod Policą w dolinie Głębokiego Potoku mieli drewniano-ziemny bunkier. Jesienią 1944 Niemcy przeprowadzili wielką obławę na partyzantów. Wobec ogromnej przewagi nieprzyjaciela partyzanci wycofali się, nie podejmując walki. Obława przyniosła Niemcom niewielkie skutki, w odwecie dokonali pacyfikacji miejscowości Sidzina[1].

2 kwietnia 1969 na stokach Policy rozbił się samolot PLL LOT. W katastrofie zginęli wszyscy członkowie ekipy i pasażerowie, w tym znany językoznawca Zenon Klemensiewicz. Fakt ten upamiętnia krzyż ze stosownym napisem. Na krzyżu umieszczono dodatkową tabliczkę wykonaną z resztek poszycia samolotu z informacją o oddziale partyzanckim działającym w tym rejonie[1]. Ówczesne władze nie ujawniły przyczyn katastrofy, najprawdopodobniej były to błędy w nawigacji spowodowane przez brak odpowiedniego wyposażenia lotniska w Krakowie w sprzęt nawigacyjny. Zginęły 53 osoby. W 2009 r. na szczycie umieszczono także pomnik poświęcony ofiarom katastrofy. Uroczystość odsłonięcia odbyła się 20 sierpnia 2009 r.[4]

We wrześniu 1978 w paśmie Policy ostatnią górską wycieczkę w Polsce odbył Karol Wojtyła[1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Masyw Policy jest w większości zalesiony. Z rzadkich w Polsce gatunków roślin na Policy rośnie zarzyczka górska[5]. W 1972 na Policy utworzono Rezerwat przyrody im. prof. Zenona Klemensiewicza. Na Policy znajduje się też najdłuższa i zarazem najgłębsza jaskinia (stan na 2006 r.) w całym Beskidzie Żywieckim – Oblica o łącznej długości korytarzy 416 m i głębokości 21 m[1].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony BystraOkrąglica – Polica – przełęcz Krowiarki
szlak turystyczny niebieski Przełęcz Zubrzycka – Polica

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
  2. 2,0 2,1 Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  3. Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  4. Pomnik na Policy.
  5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.