Poli(chlorek winylu)

Z Wikipedii

Poli(chlorek winylu)
Ogólne informacje
Inne nazwy	PCW, PCV, PVC
Monomery	CH2=CHCl
Struktura meru	-[CH2CHCl]-
Właściwości
Temperatura mięknięcia	80°C (353 K)
Temperatura degradacji	180°C (453 K)
Biodegradowalność	niebiodegradowalny
Biokompatybilność	średnia
Właściwości mechaniczne	sztywny termoplast
Inne
Kod recyklingu	Treść oznaczeń: PVC - Poli(chlorek winylu)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)

Poli(chlorek winylu), polichlorek winylu, polichlorek etenylu, polichloroeten (PCW, PVC) - tworzywa sztuczne otrzymywane w wyniku polimeryzacji monomeru - chlorku winylu.

Ma właściwości termoplastyczne, charakteryzuje się dużą wytrzymałością mechaniczną, jest odporny na działanie wielu rozpuszczalników.

Spis treści 1 Nazwa 2 Zastosowanie 3 Rodzaje 4 Zobacz też 5 Przypisy 6 Źródło

[edytuj] Nazwa

Skrót PCV, powszechnie używany w Polsce, jest niepoprawny logicznie i językowo. W nazewnictwie międzynarodowym używa się wyłącznie skrótu PVC - od poly(vinyl chloride). W języku polskim poprawny jest skrót PCW - od polskiego poli(chlorek winylu). PCV nie jest poprawnym skrótem ani od nazwy międzynarodowej, ani polskiej.

W obrocie handlowym w Polsce występuje jako polwinit (zmiękczony, czyli plastyfikowany i granulowany PCW) i polwiplast (granulat obuwiowy PCW). Skład tego ostatniego dla jednej z odmian to około 50% czystego polichlorku winylu, 40% plastyfikatora - np. ftalanu di(2-etyloheksylu) lub mieszaniny ftalanu di(2-etyloheksylu) z ftalanem dibutylu, ftalanem izoamylu i adypinianem di(2-etyloheksylu)^[1].

[edytuj] Zastosowanie

Polimer ten jest stosowany w różnych gałęziach gospodarki:

• w budownictwie: do produkcji wykładzin podłogowych, stolarki okiennej i drzwiowej, akcesoriów (w postaci różnych listew wykończeniowych), rur i kształtek do wykonywania instalacji w budynkach, jako elewacja (siding) itp.
• w medycynie: dreny, sondy, cewniki, strzykawki
• w energetyce: materiał elektroizolacyjny
• do wyrobu opakowań (głównie przezroczystych) do cieczy i proszków używanych w gospodarstwie domowym i kosmetyce
• jako igelit, stosowany do pokrywania nawierzchni skoczni narciarskich, stoków zjazdowych, peronów kolejek linowych i wyciągów narciarskich
• w sporcie: do pokrywania boisk piłki siatkowej, koszykowej, ręcznej, halowej piłki nożnej
• do wyrobu kart ID (bankomatowych, dostępu, rozliczania czasu pracy)
• do wyrobu folii dachowych

[edytuj] Rodzaje

Tworzywo to jest dzielone w zależności od metody produkcji na:

• PVC twardy
• PVC plastyfikowany

a ze względu na technologię na:

• PVC suspensyjny
• PVC emulsyjny

[edytuj] Zobacz też

• podstawowe materiały budowlane

Przypisy

[edytuj] Źródło

• Polymer Handbook, ed: J. Brandrup, E. H. Immergut, E. A. Grulke, Willey VCH, 2003, ISBN 978-0-471-47936-9