Polichlorowane dibenzofurany
Polichlorowane dibenzofurany (PCDF, PCDFs – ang. Polychlorinated dibenzofurans) – grupa halogenowanych organicznych związków chemicznych, pochodnych dibenzofuranu, będących silnie toksycznymi zanieczyszczeniami środowiska sztucznie wytworzonymi przez człowieka.
Są to trójpierścieniowe związki aromatyczne utworzone z dwóch pierścieni benzenu połączonych atomem tlenu i wiązaniem węgiel-węgiel, w których atomy wodoru mogą być zastąpione maksymalnie ośmioma atomami chloru. Grupa zawiera 135 kongenerów różniących się właściwościami i wpływem na zdrowie i środowisko. Szczególnie groźny jest związek posiadający atomy chloru w pozycjach 2, 3, 7 i 8 – TCDF[1].
Oprócz stosowania niewielkich ilości polichlorowanych dibeznofuranów do celów badawczych, związki te nie mają żadnego innego zastosowania. Wytwarzane są niezamierzenie, zazwyczaj w niewielkich ilościach, w procesach termicznych, w których dochodzi do niecałkowitego spalania lub innych reakcji chemicznych z udziałem substancji organicznych i chloru[2]. Do najważniejszych źródeł tych związków należą spalarnie odpadów, produkcja masy papierniczej z udziałem chloru oraz przemysł metalurgiczny (wtórna produkcja miedzi, cynku i aluminium; procesy spiekania w hutnictwie żelaza i stali)[2].
Mają właściwości rakotwórcze[3]. Często współwystępują z polichlorowanymi dibenzo-p-dioksynami mającymi podobne właściwości trujące[1].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
- ↑ 1,0 1,1 Public Health Statement for Chlorodibenzofurans (CDFs) (ang.). Agency for Toxic Substances and Disease Registry, 1994-05. [dostęp 2011-01-27].
- ↑ 2,0 2,1 Dorota Burchart-Korol: Polichlorowane dibenzo-para-dioksyny i polichlorowane dibenzofurany w przemyśle metalurgicznym. [dostęp 2011-01-15]. (pol.)
- ↑ Environmental Protection Agency: Chemical known to the state to cause cancer or reproductive toxicity. 2011-01-07. [dostęp 2011-01-14]. (ang.)
