Polidyspersja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Polidyspersja - rozrzut statystyczny masy cząsteczkowej polimerów.

W odróżnieniu od związków niskocząsteczkowych, które mają jedną, ściśle określoną masę cząsteczkową, polimery statystyczne są zazwyczaj populacjami cząsteczek o różnej masie cząsteczkowej. Ich różne masy cząsteczkowe wynikają z faktu statystycznego charakteru reakcji polimeryzacji. Reakcje te przebiegają jednak różnie, zależnie od ich warunków i mechanizmu co powoduje, że populacje polimerów posiadają różny rozrzut statystyczny mas cząsteczkowych. Polidyspersja ma generalnie negatywny wpływ na własności użytkowe polimerów i dlatego dąży się zazwyczaj do jej ograniczania.

Miarą tego rozrzutu jest tzw. współczynnik polidyspersji. Indeks ten (I) jest definiowany jako stosunek średniej wagowo masy cząsteczkowej (Mw) do średniej liczbowo masy cząsteczkowej (Mn) (znaczenie tych terminów: patrz hasło masa cząsteczkowa) danego polimeru:

I = Mw/Mn

Czym większe I tym większa polidyspersja. Gdy I = 1 to wtedy masa cząsteczkowa wszystkich cząsteczek polimeru jest jednakowa, co jednak w przypadku polimerów syntetycznych nie ma nigdy miejsca. Najmniejsze I (rzędu 1.05) udaje się uzyskiwać w polimeryzacji żyjącej. W ogromnej większości przypadków polimerów syntetycznych stosowanych przemysłowo indeks ten zawiera się w zakresie od 1.5 do 2. Takie wartości wskazują na to, że reakcja polimeryzacji przebiegała w typowy dla niej sposób. Gdy indeks jest powyżej 2 wskazuje to na pewne, nietypowe zakłócenia polimeryzacji, które należy wyeliminować.