Poliizocyjanurat

Poliizocyjanurat (PIR) - materiał izolacyjny, udoskonalona wersja poliuretanu (PUR). Produkowany w postaci twardych płyt piankowych, wykorzystywanych do termoizolacji budynków.

PIR charakteryzuje się dużo lepszymi właściwościami fizykochemicznymi niż PUR.

• płyty PIR mają temperaturę spalania zbliżoną do wełny mineralnej i są odporne na działanie skrajnych temperatur (krótkotrwale do +200°C, długotrwale od -50°C do +110°C).
• niepalność
• wysoka termoizolacyjność ok. λ = 0,022 (W/m·K)

W porównaniu do innych stosowanych w budownictwie materiałów termoizolacyjnych, pianki na bazie poliizocyjanuratu prezentują korzystne właściwości izolacyjne.

Wełna mineralna o współczynniku przewodności cieplnej wynoszącym od λ = 0,034 do λ = 0,050 W/(m·K) jest gorszym termoizolatorem od styropianu (przewodność cieplna od λ = 0,032 W/(m·K) do λ = 0,038 W/(m·K)), a styropian gorzej izoluje od sztywnych pianek na bazie poliizocyjanuratu.

Zobacz też

• szkło piankowe
• wełna mineralna
• styropian
• wełna szklana

Bibliografia

• B. Czupryński, G. Kłosowski, K. Kotarska, J Sadowska: "Polimery" - Instytut Chemii Przemysłowej - Warszawa 2005, ISSN:0032-2725
• http://www.engineeringtoolbox.com/thermal-conductivity-d_429.html