Polinezyjczycy
Polinezyjczycy są rdzenną ludnością Polinezji, zamieszkują także niektóre wyspy Melanezji i Mikronezji. Posługują się językami polinezyjskimi. Podstawą gospodarki jest rybołówstwo i rolnictwo, w mniejszym zakresie także chów zwierząt. Struktura społeczna opiera się na podziale na warstwy (arystokracja, rolnicy, rybacy, rzemieślnicy, niewolnicy).
Spis treści |
Historia osadnictwa [edytuj]
Polinezyjczycy, podobnie jak inne ludy austronezyjskie, najprawdopodobniej wywodzą się z Tajwanu, dzięki umiejętnościom żeglarskim zasiedlając stopniowo w latach 1500 – 1000 p.n.e. rozległe obszary Oceanu Spokojnego (trójkąt Hawaje, Nowa Zelandia, Wyspa Wielkanocna. Mimo ogromnych odległości, różnice pomiędzy poszczególnymi językami polinezyjskimi są stosunkowo niewielkie.
Wierzenia [edytuj]
Tradycyjne wierzenia Polinezyjczyków – chociaż silnie zróżnicowane – posiadają również kilka cech wspólnych – charakterystyczny jest zwłaszcza manaizm (wiara w nadprzyrodzoną siłę mana), powszechnie występują też związane z nim systemy tabu. Kult bóstw był w przeszłości silnie związany z kultem wodzów, w rytuałach dużą rolę odgrywali kapłani, uczestnicy rytuałów często doznawali ekstazy, opętania przez duchy i transu.
Galeria [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Damm, Krystyna i Mikusińska, Aldona (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 173-174
- Buck Peter H., Wikingowie Pacyfiku, PIW, Warszawa 1983.