Politechnika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy rodzaju uczelni akademickiej. Zobacz też: inne znaczenia.

Politechnika (gr. polýtechnos – biegły w wielu sztukach) – rodzaj uczelni akademickiej o profilu technicznym, nastawionej na interdyscyplinarny kierunek kształcenia, zapewniająca możliwość uzyskania tytułów zawodowych: inżynier i magister inżynier oraz stopni naukowych: doktor nauk technicznych i doktor habilitowany nauk technicznych.

Pierwsze uczelnie techniczne powstały w Paryżu w XVIII w. Jedną z nich była uczelnia École polytechnique powstała w 1795 roku.

Pierwszą uczelnią techniczną prowadzącą od 1816 roku naukę w języku polskim była Szkoła Akademiczno-Górnicza, natomiast najstarszą polską politechniką jest Politechnika Lwowska, założona w 1844 roku jako Akademia Techniczna z niemieckim językiem wykładowym, spolonizowana po uzyskaniu autonomii przez Galicję. Na obecnym terenie Rzeczypospolitej najstarszą politechniką jest Politechnika Gdańska założona w 1904 (do 1945 z niemieckim językiem wykładowym), natomiast najstarszą z polskim językiem wykładowym jest Politechnika Warszawska oficjalnie założona w 1915 roku (kontynuatorka istniejącego od 1898 roku Instytutu Politechnicznego w Warszawie z rosyjskim językiem wykładowym).

W Polsce uczelnia może używać w nazwie wyrazu politechnika, jeśli jej jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia doktora w co najmniej sześciu dyscyplinach, w tym co najmniej w czterech dyscyplinach w zakresie nauk technicznych[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło politechnika w Wikisłowniku

Przypisy