Politruk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kuźma Pietrow-WodkinŚmierć komisarza

Politruk (skrót od ros. политический руководитель, politíczeskij rukowodítielkierownik polityczny, także военный комиссар) – oficer polityczny w Armii Czerwonej do 1942, osoba kierująca pracą polityczno-wychowawczą w pododdziałach wojskowych (w pułkach i związkach taktycznych ich odpowiednikiem byli komisarze polityczni). Zarówno politrucy, jak i komisarze byli zabijani przez Niemców na podstawie Kommissarbefehl.

Politrucy byli „aniołami stróżami” każdego dowódcy wojskowego zwanego potocznie „komisarzem”. Oficer polityczny kontrolował rozkazy wydawane w wojsku, każdy rozkaz dowódcy wymagał jego kontrasygnaty. Każdy oddział miał radę wojenną, której przewodzili obaj oficerowie. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wojskowi byli nadzorowani przez Komisariat Wojny z Lwem Trockim na czele, a kierownicy przez partię bolszewicką.[1]

Najbardziej znani oficerowie polityczni[edytuj | edytuj kod]

W znaczeniu potocznym oznacza osobę dbającą (często z nadania rządzącej partii) o sprawy polityczne w instytucji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Norman Davies: Orzeł biały, czerwona gwiazda. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920. Warszawa: Przedświt, 1988, s. 19. ISBN 83-7006-741-7.