Politruk
Politruk (skrót od ros. политический руководитель, politíczeskij rukowodítiel – kierownik polityczny, także военный комиссар) – oficer polityczny w wojsku radzieckim do 1942, osoba kierująca pracą polityczno-wychowawczą w pododdziałach wojskowych (w pułkach i związkach taktycznych ich odpowiednikiem byli komisarze polityczni). Zarówno politrucy, jak i komisarze byli zabijani przez Niemców na podstawie Kommissarbefehl.
Politrucy byli „aniołami stróżami” każdego dowódcy wojskowego zwanego potocznie „komisarzem”. Oficer polityczny kontrolował rozkazy wydawane w wojsku, każdy rozkaz dowódcy wymagał jego kontrasygnaty. Każdy oddział miał radę wojenną, której przewodzili obaj oficerowie. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wojskowi byli nadzorowani przez Komisariat Wojny z Trockim na czele, a kierownicy przez partię bolszewicką.[1]
[edytuj] Najbardziej znani oficerowie polityczni
- Gieorgij Antonow
- Łazar Aronsztam
- Jan Bierzin - zastępca Stalina w czasie wojny polsko-bolszewickiej
- Leonid Breżniew
- Siemion Chochriakow
- Jakow Czapiczew
- Icikas Demba
- Ilia Denisow
- Jakow Drajczuk
- Jan Gamarnik
- Nikołaj Gusarow
- Jaroslav Hašek
- Wiktar Huminski
- Stanisław Kochański
- Witold Kolski
- Nikołaj Korowin
- Paul Kuusberg
- Lew Mechlis
- Romuald Muklewicz
- Marcin Pakosz
- Arvīds Pelše
- Iwan Pietrow
- Oleg Pieńkowski
- Ivar Smilga - politruk Tuchaczewskiego w czasie wojny polsko-bolszewickiej
- Piotr Smirnow
- Józef Stalin - politruk Jegorowa w czasie wojny polsko-bolszewickiej
- Augusts Voss
- Aleksandr Waniuszyn
- Wilhelm Zaisser - z pochodzenia Niemiec
- Władimir Zamietalin
- Karol Świerczewski
- Kliment Woroszyłow - politruk Budionnego w czasie wojny polsko-bolszewickiej
- Gieorgij Żylenkow
W znaczeniu potocznym oznacza osobę dbającą (często z nadania rządzącej partii) o sprawy polityczne w instytucji.
Przypisy
- ↑ Norman Davies: Orzeł biały, czerwona gwiazda. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920. Warszawa: Przedświt, 1988, s. 19. ISBN 83-7006-741-7.