Polityka (Arystoteles)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Polityka (stgr. Πολιτικά Politika, dosł. sprawy ustrojów państw, sprawy publiczne) - rozprawa Arystotelesa w którym wykłada w systematyczny sposób swoje poglądy na organizację państwa i ustroju politycznego. Polityka kontynuuje tematy podjęte w Etyce nikomachejskiej.

W Corpus Aristotelicum obejmuje strony od 1252a do 1343a.

W Polityce Arystoteles krytykuje przedstawiony w Państwie Platona idealny ustrój państwowy. Jak wskazuje, proponowana przez Platona wspólnota własności prowadzi do zaniedbań z powodu rozproszenia odpowiedzialności. Z kolei wspólność kobiet prowadzi do zniszczenia więzi rodzinnych, a w konsekwencji do destrukcji stosunków międzyludzkich, a nie jak to widział Platon do wzmocnienia ich. Arystoteles twierdzi, iż aby państwo mogło istnieć potrzebna jest różnorodność, a centralizacja i ujednolicenie jest zaprzeczenia jego idei. Państwo powinno być bowiem wspólnotą, a nie jednolitym organizmem.

Ważnym wątkiem Polityki jest typologia ustrojów politycznych: [Arystoteles wyróżnia 3 ustroje właściwe: - monarchię, arystokrację i politeję i 3 zwyrodniałe: tyranię, oligarchię i demokrację. Najdoskonalszy ustrój - politeja - łączy elementy demokracji i oligarchii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]