Polityka bezpieczeństwa informacji
| Ten artykuł od 2012-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Polityka bezpieczeństwa informacji (ang. information security policy) – jest zbiorem spójnych, precyzyjnych reguł i procedur, według których dana organizacja buduje, zarządza oraz udostępnia zasoby i systemy informacyjne i informatyczne. Określa ona, które zasoby i w jaki sposób mają być chronione.
Polityka powinna obejmować wskazanie możliwych rodzajów naruszenia bezpieczeństwa (jak np. utrata danych, nieautoryzowany dostęp), scenariusze postępowania w takich sytuacjach i działania, które pozwolą uniknąć powtórzenia się danego incydentu. Polityka bezpieczeństwa definiuje ponadto poprawne i niepoprawne korzystanie z zasobów (np. kont użytkowników, danych, oprogramowania).
Istotne jest, aby polityka bezpieczeństwa była dokumentem spisanym i znanym oraz zrozumianym przez pracowników organizacji korzystających z zasobów informatycznych. Dotyczy to także klientów organizacji (użytkowników jej zasobów).
Przy projektowaniu polityki należy rozważyć, czy organizacja będzie w stanie ponieść koszty wprowadzania tej polityki w życie. Podwyższanie poziomu bezpieczeństwa organizacji/systemu odbywa się najczęściej kosztem wygody i efektywności działania. Dlatego, opierając się na zalecanych modelach czy standardach w tej dziedzinie, należy pamiętać o dostosowaniu rozwiązania do specyfiki organizacji, tak aby nadać jej cechy ułatwiające zastosowanie w praktyce. Podstawowym zadaniem jest przeprowadzenie analizy ryzyka i ustalenie akceptowalnego poziomu ryzyka.
Polityka powinna odnosić się następujących zagadnień:
- co podlega ochronie?
- informacja (dane)
- systemy teleinformatyczne (sprzęt)
- jak chronimy krytyczne zasoby?
Projektując mechanizmy ochrony informacji należy określić następujące elementy:
- model bezpieczeństwa
- mechanizmy kontroli dostępu
- poziomy uprawnień (jakie poziomy uprawnień istnieją i jakie są zasady ich przyznawania)
- mechanizmy identyfikacji i zapewnienie autentyczności (na poziomie fizycznym i systemów)
- śledzenie zdarzeń w systemie (jakie mechanizmy/programy/procedury stosowane są do śledzenia zmian w systemach)