Polowanie na delfiny z nagonką

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwa zabite delfiny butelkonose.

Polowanie na delfiny z nagonką – metoda polowania na delfiny (czasem również na inne małe walenie) przy użyciu szeregu łodzi spychających je z otwartego morza do przybrzeżnej zatoki, a następnie odcięcie im drogi powrotnej przy pomocy sieci rybackich rozciągniętych u ujścia zatoki. Rybacy w łodziach powodują hałas stukając młotkami w metalowe rury zanurzone w wodzie, co bardzo wrażliwe na dźwięki delfiny prowokuje do ucieczki i pozwala skierować je w stronę zatoki[1]. Polowania na delfiny przeprowadzane są w następujących miejscach: na Wyspach Salomona, na Wyspach Owczych, oraz na największą skalę w Peru i Japonii (ponad 20.000 delfinów rocznie[2]). Delfiny zabijane są głównie dla mięsa, niektóre zaś z nich sprzedawane są do delfinariów.

Pomimo kontrowersyjnej natury tych polowań są one nadal kontynuowane, przy wtórze międzynarodowej krytyki organizacji walczących o prawa zwierząt

Protesty i demonstracje odbywające się co jakiś czas w Taiji po 2000 roku jak dotąd nie przyniosły rezultatu. W 2003 dwóch aktywistów zostało aresztowanych po przecięciu sieci i uwolnieniu części delfinów. Zostali zwolnieni dopiero po 23 dniach.

Od czasu, gdy sprawa zrobiła się głośna i coraz więcej zdjęć i filmów przeciekło do mediów, nad zatoką został rozciągnięty zielony plastikowy dach, by utrudnić filmowanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy