Polowanie uporczywe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Buszmeni na polowaniu

Polowanie uporczywe (ang. persistence hunting) – rodzaj polowania wśród ludów pierwotnych, polegający na wielogodzinnym naprzemiennym gonieniu i tropieniu zwierzęcia (również różnych gatunków antylopy, gazeli itp), aż do jego zupełnego wyczerpania. Polowanie odbywa się często w temperaturze 40 °C. Człowiek dzięki swojej wytrzymałości kompensuje brak szybkości. Przypuszcza się, że jest to jeden z najstarszych sposobów polowania stosowany przez ludzi, poprzedzający wynalezienie miotanej broni myśliwskiej (bumerangów, dzirytów, włóczni czy proc). Prawdopodobnie miał on również pewien wpływ na ewolucję człowieka,[1][2] Obecnie tego typu metoda jest stosowana przez niektóre ludy zbieracko-łowieckie, jak Buszmeni na pustyni Kalahari oraz Indianie Tarahumara w Meksyku.[3] [4]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ingfei Chen: "Born to Run", w Discover, maj 2006.
  • Louis Liebenberg: (2006) "Persistence Hunting by Modern Hunter-Gatherers", w Current Anthropology, 47:6.
  • Louis Liebenberg: (2008) "The relevance of persistence hunting to human evolution", w Journal of Human Evolution, 55: 1156-1159.

Przypisy

  1. David R. Carrier: "The Energetic Paradox of Human Running and Hominid Evolution" w Current Anthropology, 25 (4):483-495, 1984.
  2. Public Anthropology
  3. Mammals
  4. McDougall, Christopher, Born to Run: A Hidden Tribe, Superathletes, and the Greatest Race the World Has Never Seen, New York, 2009.