Polska Żegluga Bałtycka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska Żegluga Bałtycka SA
Polska Żegluga Bałtycka SA
Forma prawna Spółka akcyjna
Data założenia 31 stycznia 1976
Lokalizacja Kołobrzeg, Polska
Siedziba ul. Portowa 41
78-100 Kołobrzeg
Numer KRS 0000011871
Prezes Jarosław Siergiej (od 1.9.2014 r.)
Ważni pracownicy Jan Warchoł (prezes w latach 1999 - 2011)
Branża Transport morski
Produkty usługi żeglugowe, turystyczne
Zatrudnienie 800 osób (2006)
Dochód Green up.png 4 miliony USD (2005)
Kapitał zakładowy 103.838.000,00 PLN
Strona internetowa

Polska Żegluga Bałtycka (oficjalny skrót PŻB, inna nazwa Polferries) – przedsiębiorstwo armatorskie z siedzibą w Kołobrzegu, początkowo przedsiębiorstwo państwowe, następnie przekształcone w jednoosobową spółkę skarbu państwa. Obsługuje połączenia promowe pomiędzy Polską, a Szwecją oraz Danią. Pion lądowy firmy reprezentuje tzw. spółka matka, na którą składają się centrala w Kołobrzegu, sześć biur podróży (w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu, Szczecinie, Świnoujściu i Gdyni), biuro promowe w Świnoujściu oraz biuro sprzedaży w Gdańsku. Zasadniczy trzon przedsiębiorstwa tworzą cztery spółki-córki, trzy z nich są właścicielami promów, czwarta prowadzi działalność na terenie Skandynawii jako Polferries AB. Przedsiębiorstwo to, oprócz żeglugi promowej, zajmuje się również organizacją wyjazdów turystycznych. Realizuje wycieczki do Danii, Szwecji, Norwegii i Finlandii, organizuje pobyty wypoczynkowe, w tym również dla amatorów turystyki kwalifikowanej np.: wędkarzy, rowerzystów czy amatorów połowów raków.

Aktualnie obsługiwane połączenia i pływające na nich statki[edytuj | edytuj kod]

Obecnie Polferries eksploatuje następujące promy:

Jednostka W służbie od Linia (-e)
23 sierpnia 2003 Gdańsk - Nynäshamn (do kwietnia 2015r.)
15 lutego 2005 Świnoujście - Ystad - Kopenhaga

(od kwietnia 2015r. Gdańsk - Nynäshamn)

11 stycznia 2007 ŚwinoujścieYstad - Kopenhaga
1996 W remoncie

(od kwietnia 2015r. Świnoujście - Ystad)[1]

W grudniu 2014 roku Polferries zakupiło od włoskiego armatora Grimaldi Lines prom Euroferry Brindisi - którego przemianuje na MF Mazovia. Od stycznia 2015r. Mazovia przejdzie w Szczecinie remont i przebudowę, gdzie dostaną dobudowane jej kabiny. Planowo od kwietnia roku 2015 Mazovia ma zacząć obsługiwać połączenie Świnoujście - Ystad w zamian promu Wawel, który rozpocznie obsługę połączenia Gdańsk - Nynäshamn. Obsługujący dotąd to połączenie prom MF Scandinavia w styczniu 2015 został sprzedany na wody Morza Śródziemnego greckiemu armatorowi Ventouris Ferries, a nowa nazwa jednostki to Rigel II.[2]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Firma została powołana do życia w dniu 31 stycznia 1976 Zarządzeniem nr 8 Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej. Decyzja ta była podyktowana wyłącznie względami politycznymi. Oficjalnym powodem powstania była strategia mająca na celu tzw. aktywizację gospodarczą Pomorza Środkowego. Siedziba firmy została wyznaczona w Kołobrzegu, a pierwszym dyrektorem (nomenklaturowym) został Jan Szymański. Zarządzeniem Nr 23 Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 8 marca 1977 firma, zaczęła wykonywać usługi związane z obsługą promów, pasażerów i ładunków na przystaniach promowych w Gdańsku i Świnoujściu. W związku z tym 1 kwietnia 1977 roku nowo powstałe przedsiębiorstwo przejęło od PLO 4 promy pasażersko-samochodowe: MF Gryf (1962), MF Skandynawia, MF Wawel (1965) i MF Wilanów (1966). Zarząd Portu Gdańsk przekazał przystań promową w Gdańsku, a Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście przystań promową w Świnoujściu. Do pracy w PŻB przeszli marynarze z PLO oraz PŻM, dzięki temu utrzymano istniejącą już na rynku markę Polferries. 31 grudnia 1992 przekształcono Polską Żeglugę Bałtycką z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną.

Od 1997 firma wprowadziła procedury Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczną Eksploatacją Statków i Zapobieganiu Zanieczyszczeniom - tzw. ISM Code, oraz uzyskała certyfikat ISO 9002. Pełne wdrożenie ISM Code nastąpiło w 1998 roku. Rok 2001 był okresem gruntownej restrukturyzacji finansowej i organizacyjnej firmy – ze struktury przedsiębiorstwa wyłączono oba terminale promowe (w Świnoujściu i Gdańsku) oraz sprzedano nowoczesny prom HSC Boomerang.

Prywatyzacja[edytuj | edytuj kod]

Od jesieni 2009 Ministerstwo Skarbu Państwa próbuje sprzedać akcje przedsiębiorstwa. Początkowo bez wielkich efektów, w 2. połowie 2010 roku zaawansowane negocjacje prowadzone były z duńskim przedsiębiorstwem promowym DFDS. Przedstawiciel potencjalnego nabywcy mówi o 91-92 proc. pakiecie akcji[3].

W roku 2014 procedura prywatyzacyjna został wszczęta ponownie. O zakup akcji PŻB ubiegało się siedem firm.[4] Na początku 2015 roku Ministerstwo Skarbu skróciło listę firm, które mogłyby brać udział w procesach przetargowych w celu kupna przewoźnika. Swoją ofertę kupna złożyła również Żegluga Polska S.A. (spółka zależna Polskiej Żeglugi Morskiej, jednak nie została dopuszczona do rozmów. W kontekście działań prywatyzacji słychać głosy sprzeciwu związków zawodowych, które nie zgadzają się obecnie prowadzoną politykę MSP[5]. 27 stycznia 2015 sprzeciw wobec planów sprzedaży PŻB zgłosił także Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego.[6] 29 stycznia 2015 roku Ministerstwo Skarbu Państwa wydało oświadczenie w sprawie prywatyzacji PŻB. Dopuściło w nim możliwość powstrzymania prywatyzacji, jak również oświadczyło, że polskie firmy żeglugowe nie podtrzymały zainteresowania przejęciem PŻB.[7] Jednak w połowie lutego 2015 roku Polska Żegluga Morska zadeklarowała, że opracuje plan konsolidacji obu firm.[8]

Promy[edytuj | edytuj kod]

W barwach PŻB pływały między innymi promy:

Linie promowe[edytuj | edytuj kod]

Czartery[edytuj | edytuj kod]

Żegluga towarowa[edytuj | edytuj kod]

Oprócz żeglugi promowej świadczyła ponadto usługi trampingowe bliskiego zasięgu oraz eksploatowała port w Kołobrzegu. Żeglugę towarową realizowały statki typu roro:

Oprócz dużych statków w przedsiębiorstwie istniała flotylla maleńkich tzw. kołmaxów (statków mogących zawijać do portu macierzystego armatora tj. Kołobrzegu): Goplana, Krasnal, Nimfa, Świetlik, Rusałka, Hajnówka, Ruciane, Barlinek, Ina, Ner, Soła, Krutynia, Orla, Odra. Małe kabotażowce (tzw.paragrafowce) w Polsce obsługiwały m in. następujące małe porty: Kołobrzeg, Darłowo, Ustka, Łeba.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • 1997 otrzymanie certyfikatu zarządzania jakością ISO 9002
  • do kwietnia 2003 przewieziono ponad 11 mln. pasażerów od początku istnienia firmy
  • 2003 Polferries otrzymuje nagrodę Bursztynowej Kaczki, przyznawaną przez Krajową Izbę Gospodarki Morskiej
  • 17 maja 2004 w XIV Edycji Konkursu - Godło Promocyjne Teraz Polska w kategorii: promowe przewozy pasażerskie i ładunkowe

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. http://www.gospodarkamorska.pl/wydarzenia/juz-nie-scandinavia-tak-bedzie-sie-teraz-nazywal-statek-kursujacy-na-trasie-gdansk-nyn%C3%A4shamn-.html
  2. Już nie Scandinavia, GospodarkaMorska.pl, 26.01.2015 [dostęp: 2015-01-27]
  3. Duńczycy chcą kupić (prawie) całą PŻB. Gazeta.pl, 5.07.2010 [dostęp: 31.01.2015]
  4. Aż siedem firm chce kupić Polską Żeglugę Bałtycką w Kołobrzegu, PortalMorski.pl, 14.12.2014 [dostęp:31.01.2015]
  5. Prywatyzacja PŻB. [dostęp 28.01.2015].
  6. Sejmik murem za PŻB, 24Kurier.pl, 27.1.2015 [dostęp: 2015-01-28]
  7. Stanowisko Ministerstwa Skarbu Państwa w sprawie prywatyzacji PŻB, PortalMorski.pl, 29.01.2015 [dostęp: 31.01.2015]
  8. Sprawa PŻB. Będzie plan konsolidacji polskich armatorów promowych?, Radio Szczecin, 16.02.2015 [dostęp: 18.02.2015]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]