Polska Żegluga Morska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska Żegluga Morska
Polska Żegluga Morska
Biurowiec PAZIM w Szczecinie,
główna siedziba PŻM
Forma prawna przedsiębiorstwo państwowe
Data założenia 2 stycznia 1951
Państwo  Polska
Siedziba 70-419 Szczecin
Plac Rodła 8
Numer KRS 0000111050
Dyrektor Paweł Szynkaruk
Akcjonariusze / udziałowcy Skarb Państwa
Branża armatorstwo
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
Polska Żegluga Morska
Polska Żegluga Morska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Polska Żegluga Morska
Polska Żegluga Morska
Ziemia 53°25′58″N 14°33′20″E/53,432778 14,555556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Polska Żegluga Morska (PŻM, też Polsteam, Polish Steamship Company) – szczecińskie, państwowe przedsiębiorstwo armatorskie; najstarsze w Polsce, posiadające własną flotę składającą się z 75 statków o łącznej nośności ok. 2,5 mln DWT[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

PŻM powstała w 1951 roku, w wyniku likwidacji dwóch przedwojennych armatorów Gdynia-Ameryka Linie Żeglugowe (GAL) oraz Żeglugi Polskiej (ŻP) i od początku działalności skupiła się na trampingu. Na początku swego istnienia flota PŻM liczyła 11 statków o łącznej nośności 27 000 DWT[2][3].

Pierwszymi jednostkami armatora były parowce zbudowane w 1926 roku we francuskiej stoczni Navals Francais w Blainville były to SS Wilno, SS Kraków, SS Toruń, SS Poznań, SS Katowice[4]. Inne jednostki, które znalazły się w peżetemowskiej flocie to kabotażowiec MS Narew (310 DTW) zbudowany w Niemczech w 1938 roku, MS Elbląg (1699 DTW) zbudowany w roku 1944; pod zarząd armatora zostały też oddane cztery statki z serii B-30, tj. SS Sołdek, SS Jedność Robotnicza, SS Pstrowski i SS Brygada Makowskiego zbudowane w latach 1949-1950 w Stoczni Gdańskiej. Najstarszym statkiem w początkowej flocie był SS Narocz (2520 DWT) zbudowany w roku 1925 w Wielkiej Brytanii[3].

W pierwszych latach działalności PŻM wysłała swoje statki w relacjach bliskiego i średniego zasięgu, tj. w rejony Bałtyku, Morza Północnego i Śródziemnego. Głównymi towarami były eksportowany węgiel, drewno i nawozy a importowanym do kraju ruda żelaza. Były to w dużej większości przewozy w żegludze trampowej, lecz armator od roku 1951 posiadał trzy regularne linie: Szczecin – Sztokholm, Szczecin – LondynRouen i Szczecin – HamburgRotterdamAntwerpia[3].

Jako bezpośrednia (w prostej linii) spadkobierczyni tradycji Żeglugi Polskiej, pierwszego polskiego armatora z prawdziwego zdarzenia – PŻM to najstarsze polskie przedsiębiorstwo armatorskie. Obecnie jest także największym polskim armatorem i światowym liderem w przewozach płynnej siarki drogą morską. PŻM specjalizuje się głównie w przewozach masowych, jednak posiada także promy morskie, które obsługują połączenia Polski ze Szwecją (linie ŚwinoujścieYstad i Świnoujście – Trelleborg).

W 1976 roku Polska Żegluga Morska została odznaczona Orderem Sztandaru Pracy I klasy[5].

Flota[edytuj | edytuj kod]

PŻM posiada obecnie 75 jednostek pływających, są to masowce (67 jednostek), siarkowce (cztery, m.in. MT Aurora) i cztery promy (MF Polonia, MF Gryf, MF Wolin, MF Skania zarządzane przez peżetemowską spółkę Unity Line) o łącznej nośności (DWT) ponad 2,5 mln t, jednak żadna z nich nie podnosi polskiej bandery (tylko tzw. tanie bandery m.in. Bahamów, Cypru, Liberii, Malty, Panamy, Vanuatu, Wysp Marshalla). PŻM przewozi rocznie ok. 21 mln ton ładunków.

Według planów przedsiębiorstwa, do 2015 roku flota firmy ma się powiększyć o 38 nowych masowców typu handysize i panamax oraz dwa promy typu ro-pax MF Piast i MF Patria, na budowę których 16 kwietnia 2007 roku armator podpisał umowę ze Stocznią Szczecińską. Do realizacji budowy jednak nie doszło w wyniku upadku stoczni, PŻM odłożył w czasie plany zakupu tych jednostek.

W 2009 roku do eksploatacji weszło 5 masowców (MS Mazowsze, MS Orawa, MS Kurpie, MS Kociewie, MS Polesie, a w 2010 MS Wadowice II) o nośności 37 700 DWT z chińskiej stoczni Xingang.

W latach 2010-2011 PŻM wprowadziła do służby statki zbudowane w całości w chińskich stoczniach są to cztery tzw. jeziorowce typu Miedwie (pierwszy MS Miedwie i MS Drawsko, MS Resko, MS Wicko) o nośności 30 000 DWT ze stoczni Mingde i Xingang w Tiencin oraz serię czterech jednostek typu Giewont o nośności 80 000 DWT ze stoczni New Times Shipyard w Tiencin. Statki tego typu są nieznacznie większe od typowych panamaxów i są więc czasem określane, jako kamsarmaxy. Obecnie największe masowce polskiego armatora to MS Giewont, MS Jawor, MS Ornak i MS Rysy pływają one pod banderą Bahama mają ok. 229 m długości i zanurzenie 14,62 metra[6].

Zdjęcia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. PŻM: Flota. [dostęp 2011-01-02].
  2. Firma z długą historią. „Bryza. Biuletyn informacyjny PŻM”, s. 1, 2010. 
  3. 3,0 3,1 3,2 60 lat PŻM – Trudne początki. „Obserwator morski”, s. 17, 2010. ISSN 1899-5373. 
  4. Jan Piwowoński: Flota spod biało-czerwonej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1989, s. 17. ISBN 83-10-08902-3.
  5. Dziennik Polski, r. XXXII, nr 165 (10040), s. 1.
  6. Lech Łuczywek. Giewont na rzece Missisipi. „Obserwator morski”, s. 8, 2010. ISSN 1899-5373. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]