Polska szkoła filmowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Polska szkoła filmowa (szkoła polska) – nazwa nadana kierunkowi polskiego kina, rozwijającemu się w latach 1955–1965. Charakteryzował się on inspiracjami włoskim neorealizmem, zerwaniem z estetyką kina socrealistycznego, analizowaniem skutków II wojny światowej oraz charakterystyką indywidualnych postaw i polskich mitów narodowych. Wyróżnikiem "szkoły polskiej" było również wypracowanie unikatowego wzorca swobodnego przekształcania utworu literackiego na ekran.

Z jej historią ściśle związany jest Zespół Filmowy KADR, który zrzeszał reżyserów i scenarzystów.

Sama nazwa przypisywana jest prof. Aleksandrowi Jackiewiczowi który jeszcze w roku 1953 pisał: Chciałbym, aby nasz film przygotował się do wielkiej rozprawy historycznej, społecznej i moralnej z otaczającym nas życiem, z naszym czasem, aby powstała polska szkoła filmowa godna wielkiej tradycji naszej sztuki.

Osoby[edytuj | edytuj kod]

Do czołowych reżyserów polskiej szkoły filmowej należeli:

Z polską szkołą filmową związanych było wielu pisarzy i scenarzystów:

i inni

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Najważniejsze filmy fabularne:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Marek Hendrykowski, „Polska Szkoła Filmowa” jako formacja artystyczna, „Acta Universitatis Lodziensis, Folia Scientiae Artium et Litterarum” 7, 1998.