Polski Cukier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krajowa Spółka Cukrowa S.A.
Krajowa Spółka Cukrowa S.A.
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 2002
Lokalizacja Polska Polska
Siedziba 87-100 Toruń
ul. Kraszewskiego 40
Numer KRS 0000084678
Prezes Marek Dereziński (Prezes Zarządu KSC S.A.)
Przewodniczący
rady nadzorczej
Anna Miazek
Ważni pracownicy Krzysztof Kowa, Tomasz Olenderek (Członkowie Zarządu KSC S.A.)
Akcjonariusze / udziałowcy Skarb Państwa
Branża przemysł spożywczy
Produkty cukier
Kapitał zakładowy 990 677 758 zł
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Krajowa Spółka Cukrowa S.A.
Krajowa Spółka Cukrowa S.A.
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krajowa Spółka Cukrowa S.A.
Krajowa Spółka Cukrowa S.A.
Ziemia 53°00′52,50″N 18°35′23,70″E/53,014583 18,589917Na mapach: 53°00′52,50″N 18°35′23,70″E/53,014583 18,589917
Strona internetowa
Cukrownia Gryfice
Cukrownia w Pruszczu Gdańskim zbudowana w 1881, pracowała nieprzerwanie do 2003 (zdjęcie z 2010), stanowi własność Krajowej Spółki Cukrowej S.A.

Polski Cukier (właściwie: Krajowa Spółka Cukrowa Spółka Akcyjna, w skrócie: KSC Polski Cukier S.A.) – powstałe w sierpniu 2002 roku konsorcjum cukrowni z siedzibą w Toruniu. Krajowa Spółka Cukrowa (KSC) przejęła kilkadziesiąt zakładów w całej Polsce. Spółka należąca do Skarbu Państwa.

Firma jest największym w Polsce i siódmym co do wielkości producentem cukru w Europie.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

W 2002 r. skupiała wokół siebie 27 cukrowni:

  1. Cukrownia Borowiczki (zamknięta)
  2. Cukrownia Brześć Kujawski (zamknięta)
  3. Cukrownia Częstocice
  4. Cukrownia Dobrzelin
  5. Cukrownia Gryfice
  6. Cukrownia Janikowo
  7. Cukrownia Klemensów (zamknięta)
  8. Cukrownia Kluczewo w Stargardzie Szczecińskim
  9. Cukrownia Krasnystaw w Siennicy Nadolnej
  10. Cukrownia Kruszwica
  11. Cukrownia Lublin (zamknięta)
  12. Cukrownia Łapy (zamknięta)
  13. Cukrownia Malbork
  14. Cukrownia Mała Wieś (zamknięta w 2006r)
  15. Cukrownia Nakło
  16. Cukrownia Nowy Staw (zamknięta 1 czerwca 2007 roku)
  17. Cukrownia Opole Lubelskie (zamknięta)
  18. Cukrownia Ostrowy
  19. Cukrownia Przeworsk[1]
  20. Cukrownia Pruszcz Gdański (zamknięta)
  21. Cukrownia Rejowiec
  22. Cukrownia Sokołów
  23. Cukrownia Szczecin
  24. Cukrownia Tuczno (zamknięta)
  25. Cukrownia Werbkowice
  26. Cukrownia Wożuczyn
  27. Cukrownia Żnin (zamknięta)

Spółka była też większościowym właścicielem Cukrowni Leśmierz S.A. i mniejszościowym w cukrowniach w Baborowie, Cerekiewiu, Chełmży, Chybiu, Jaworze, Krasińcu, Lewinie Brzeskim (Cukrownia "Wróblin"), Łagiewnikach, Małoszynie, Mełnie, Opalenicy, Ostrowitych, Otmuchowie, Pastuchowie, Pustkowie, Raciborzu, Ropczycach, Strzelinie, Strzyżowie, Szamotułach, Świdnicy, Wieluniu, Włostowie, Wrocławiu i Unisławiu.

W 2003 roku KSC rozpoczęła proces głębokiej restrukturyzacji zakładający obniżenie kosztów, poprawę rentowności i koncentrację produkcji w największych i najsilniejszych zakładach oraz likwidację nierentownych cukrowni. Od 30 września 2003 r. KSC działa jako jednolity ogólnopolski koncern. W jego skład obecnie (2012) wchodzi siedem Oddziałów (cukrowni):

Krajowa Spółka Cukrowa S.A. posiada również 100% udziałów w następujących spółkach:

  • Fabryka Cukierków Pszczółka
  • KSC Bioenergetyka Sp. z o.o.
  • Moldova Zahar

W kampanii cukrowniczej 2006/07 pracowało tylko 13 cukrowni, a 14 było wyłączonych z produkcji cukru.

W kampanii cukrowniczej 2007/2008 produkcję cukru białego prowadziło już tylko 10 oddziałów KSC SA oraz Cukrownia Leśmierz SA. Okresy wyłączenia z produkcji cukru poszczególnych jednostek organizacyjnych (kampanie, do których oddziały już nie przystąpiły) przedstawiają się następująco:

  • 2003/2004 – Pruszcz Gdański, Rejowiec, Szczecin,
  • 2004/2005 – Borowiczki, Klemensów, Sokołów Podlaski, Żnin.
  • 2005/2006 – Janikowo, Opole Lubelskie,
  • 2006/2007 – Częstocice, Mała Wieś, Ostrowy, Tuczno, Wożuczyn,
  • 2007/2008 – Gryfice, Nowy Staw[2].

W kampanii:

  • 2008/2009 r. Krajowa Spółka Cukrowa Lublin, Łapy i Brześć Kujawski oraz zależna spółka Cukrownia Leśmierz SA.

Wyniki finansowe[edytuj | edytuj kod]

KSC 2007 rok zakończyła sprzedażą sięgającą 1,8 mld zł i 1,3 mln zł zysku netto[3].

We wrześniu 2005 w Rejowcu, jako pierwszej z wygaszonych fabryk, KSC uruchomiła przygotowywaną przez wiele miesięcy alternatywną działalność gospodarczą: produkcję europalet, przy której zatrudnionych zostało 54 dotychczasowych pracowników cukrowni.

W trakcie kampanii 2008/2009 KSC skupiła od 17 tysięcy plantatorów ponad 3,1 miliona ton buraków, z których wyprodukowała 465 tys. ton cukru (co oznacza średnią zawartość cukru w burakach wynoszącą 15%)[4].

Rok obrotowy 2010/11 okazał się rekordowym okresem w historii Spółki pod względem wyników finansowych. Przychody Krajowej Spółki Cukrowej S.A. wyniosły niemal 1,8 mld zł i były o ponad 18% wyższe niż w roku poprzednim. EBITDA (zysk operacyjny powiększony o amortyzację) wyniosła 464 mln zł (+30%), a zysk netto 283 mln zł (+51%).

Duże znaczenie dla osiąganych wyników ma przeprowadzona w ostatnich latach restrukturyzacja i optymalizacja kosztów działania KSC S.A. W ostatnich latach Spółka m.in. skoncentrowała produkcję w 7 głównych zakładach i przeprowadziła racjonalizację zatrudnienia w ramach Programu Dobrowolnych Odejść (średnioroczne zatrudnienie pracowników stałych i sezonowych wyniosło w 2010/2011 1787 osób, wobec 2769 osób w 2007/2008 r.). Kontynuowana była również sprzedaż zbędnego majątku trwałego - tylko z tego tytułu do kasy Spółki wpłynęło w roku obrotowym 2010/11 niemal 36 mln zł.

W roku obrotowym 2010/11 KSC S.A. kontynuowała również intensywny program inwestycyjny, na który w ostatnich 4 latach zostało przeznaczonych ponad 560 mln zł. W roku 2011 we wszystkie swoje 7 cukrowni Spółka zainwestowała ok. 188 mln zł - głównie w projekty związane z przyjęciem surowca i magazynowaniem. Tylko na samo dokończenie budowy silosów na cukier w Dobrzelinie, Krasnymstawie oraz Nakle (każdy po 50 tys. ton) Spółka wydała łącznie niemal 60 mln zł.

Dobre wyniki przyniosła również zakończona z końcem stycznia kampania cukrownicza 2011/2012. Plantatorzy związani z KSC S.A. dostarczyli do 7 cukrowni Spółki ponad 4,4 mln ton buraków cukrowych, co stanowi 109,7% początkowego planu. Z zebranych w tej kampanii buraków cukrownie wyprodukowały ponad 700 tys. ton cukru (564 tys. ton w roku 2010/11). Co więcej, wszystkie cukrownie pobiły rekordy średniej-dobowej produkcji, co było możliwe m.in. dzięki dokonanym inwestycjom.

Prywatyzacja[edytuj | edytuj kod]

Geneza modelu prywatyzacji KSC S.A. sięga połowy lat dziewięćdziesiątych. Wtedy rozpoczął się proces przekształceń własnościowych w przemyśle cukrowniczym, a także zmiana struktury i restrukturyzacja tego rynku. Model prywatyzacji KSC S.A., a więc to, że akcje zostaną zaoferowane pracownikom i plantatorom, jest zatem znany od 1994 r., kiedy została uchwalona ustawa z dnia 26 sierpnia 1994 r. o przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym (Dz.U. 1994 nr 98 poz. 473)[5] or az ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru (Dz.U. 2001 nr 76 poz. 810)[6]. Dokładne rozwiązania, w tym informacja o tym, jakie etapy będzie zawierać trwająca rok oferta publiczna akcji, zostały natomiast podane w odpowiednim Rozporządzeniu Rady Ministrów z 2004 r. (wraz z późniejszymi zmianami). Oferta publiczna akcji jest natomiast przeprowadzana w oparciu o prospekt emisyjny opublikowany 20 września 2011 r., zatwierdzony wcześniej przez Komisję Nadzoru Finansowego.

W pracowniczo-plantatorski model właścicielski wpisują się również zasady obrotu akcjami KSC S.A. na rynku wtórnym. Zgodnie ze statutem Spółki akcje KSC S.A. mogą być zbywane w obrocie wtórnym wyłącznie pracownikom Spółki i plantatorom buraków cukrowych związanym ze Spółką umowami kontraktacji buraków cukrowych. Proces prywatyzacji Krajowej Spółki Cukrowej S.A. przebiegał zgodnie z harmonogramem ustalonym w Rozporządzeniu Rady Ministrów oraz opublikowanym 20 września 2011 r. prospekcie emisyjnym Spółki. Zapisy na akcje, zarówno w transzy preferencyjnej, jak i standardowej, trwały od 20 grudnia 2011 r. do 20 marca 2012 r.

W pracowniczo-plantatorskiej prywatyzacji KSC S.A. blisko 18 tys. osobom uprawnionym zaoferowano 777 781 217 akcji (stanowiących ok. 79% kapitału zakładowego), w cenie 1,60 zł za jedną akcję. W drodze do objęcia akcji przez osoby uprawnione przewidziano wiele ułatwień. Oferowane akcje zostały podzielone na dwie transze: preferencyjną (313 045 608 akcji) i standardową (464 735 609 akcji). W obydwu transzach przewidziano możliwość zapłaty za zakupione akcje w okresie do siedmiu lat. Dodatkowo w transzy preferencyjnej Spółka zaoferowała wszystkim uprawnionym pożyczkę na opłacenie pierwszej raty należności za kupowane akcje w wysokości 20% wartości nabywanych papierów. Aby wziąć udział w transzy preferencyjnej osoby uprawnione składały do 4 listopada 2011 r. odpowiedni wniosek o udzielenie pożyczki. Zdecydowało się na to prawie 12 tys. osób, czyli niemal 70% osób uprawnionych.

Minister Skarbu Państwa 2 kwietnia 2012 r. podjął decyzję o odstąpieniu od oferty publicznej nabycia akcji Krajowej Spółki Cukrowej S.A., kierowanej do pracowników i innych osób uprawnionych do nabycia akcji Spółki na mocy obowiązujących przepisów. Decyzja została podjęta na podstawie analizy ryzyk związanych z realizacją transakcji, z uwzględnieniem aktualnej sytuacji ekonomiczno-finansowej Spółki i interesu Skarbu Państwa. Po ponownej wycenie spółki Ministerstwo powróci na ścieżkę prywatyzacji.

Przypisy