Polskie Koleje Linowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polskie Koleje Linowe
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 1936
Lokalizacja 34-500 Zakopane
ul. Krupówki 48
Numer KRS 0000312594
Prezes Janusz Ryś[1]
Akcjonariusze / udziałowcy Polskie Koleje Górskie SA (100%)
Branża transport
Produkty transport linowy
Zatrudnienie 210
Przychody 51,4 mln PLN (2011)[2]
Zysk netto 9,1 mln PLN (2011)[2]
Kapitał zakładowy 40.222.400,- zł
Położenie na mapie Zakopanego
Mapa lokalizacyjna Zakopanego
Polskie Koleje Linowe
Polskie Koleje Linowe
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Polskie Koleje Linowe
Polskie Koleje Linowe
Ziemia 49°17′32,0″N 19°57′28,6″E/49,292222 19,957944Na mapach: 49°17′32,0″N 19°57′28,6″E/49,292222 19,957944
Strona internetowa
Kolej linowa na Palenicę w Pieninach
Góra Żar – stacja górna kolejki
Kolej linowa na Kasprowy Wierch

Polskie Koleje Linowe SA – operator przewozów osobowych w regionie górskim, powstały wskutek restrukturyzacji i komercjalizacji Polskich Kolei Państwowych. Jedynym udziałowcem spółki są Polskie Koleje Górskie SA.

Firma zatrudnia 210 pracowników, posiada 9 kolei, 7 wyciągów, 5 zjeżdżalni, 100 ha tras narciarskich i przewozi rocznie 6 mln pasażerów (w ciągu 75 lat istnienia – 225 milionów pasażerów)[3].

Chronologia wydarzeń[edytuj | edytuj kod]

  • 1936 – uruchomienie kolejki linowej na Kasprowy Wierch w Zakopanem
  • 1937 – uruchomienie kolejki linowo-terenowej na Górę Parkową w Krynicy
  • 1938 – uruchomienie kolejki linowo-terenowej na Gubałówkę w Zakopanem
  • 1938 – uruchomienie wyciągu saniowego z Kotła Gąsienicowego na Kasprowy Wierch, który w 1962 został zastąpiony kolejką krzesełkową
  • 1939–1945 – zarządzanie kolejką na Kasprowy przez niemiecką Kolej Wschodnią (Ostbahn)
  • 1945–1947 – funkcjonowanie w strukturze Państwowego Zarządu Przymusowego nad Urządzeniami Turystycznymi Ministerstwa Komunikacji
  • 1947 – utworzenie przedsiębiorstwa pomocniczego pn. Państwowe Koleje Linowe, ich upaństwowienie i włączenie w strukturę PKP
  • 1953 – uruchomienie kolejki linowej gondolowej na Szyndzielnię, koło Bielska-Białej
  • 1962 – uruchomienie kolejki z krzesełkami jednoosobowymi w Kotle Gąsienicowym
  • 1969 – uruchomienie kolejki z krzesełkami dwuosobowymi w Kotle Goryczkowym
  • 1977 – uruchomienie kolejki krzesełkowej na Butorowy Wierch w Kościelisku koło Zakopanego
  • 1991 – uruchomienie kolejki z krzesełkami dwuosobowymi na Palenicę w Szczawnicy
  • 2000 – restrukturyzacja podmiotu PKP Państwowe Koleje Linowe i przekształcenie w Polskie Koleje Linowe Spółka z o.o.
  • 2000 – uruchomienie kolejki krzesełkowej na Hali Gąsienicowej
  • 2001 – modernizacja kolejki linowo-terenowej na Gubałówkę w Zakopanem
  • 2002 – wpis do rejestru przedsiębiorców
  • 2003 – uruchomienie kolei terenowej na górę Żar w Międzybrodziu Żywieckim
  • 2005 – uruchomienie nowej czteroosobowej kolei krzesełkowej (wyprzęganej) na Palenicę w Szczawnicy.
  • 2007 – uruchomienie zmodernizowanej kolei linowej na Kasprowy Wierch
  • 2008 – przekształcenie PKL Sp. z o.o. w PKL SA
  • 2010 – zakup Ośrodka Turystyczno-Narciarskiego Mosorny Groń w Zawoi w Zawoi z kolejką krzesełkową
  • 2013 – sprzedaż PKL SA spółce Polskie Koleje Górskie SA (98% udziałów fundusz inwestycyjny Mid Europa Partners, 2% udziałów cztery gminy z terenu powiatu tatrzańskiego – Gmina Miasto Zakopane, Gmina Bukowina Tatrzańska, Gmina Kościelisko i Gmina Poronin).

Proces prywatyzacji[edytuj | edytuj kod]

PKP SA w ramach realizacji strategii „Program działań dla rozwoju transportu kolejowego do 2015 roku” wybrała w 2010 roku doradcę ds. prywatyzacji spółki PKL SA. Doradcą tym została spółka PKF Grupa Konsultingowa Sp. z o.o.[4]. W czerwcu 2011 roku doradca przedstawił zarządowi PKP strategię prywatyzacji spółki PKL SA, której 100 procent akcji ma być sprzedanych w procesie oferty publicznej, transakcja powinna się odbyć na przełomie 2011 i 2012 roku. Już wcześniej, w marcu 2011 roku, słowacka spółka Tatry Mountain Resorts a.s.[5][6] złożyła PKL ofertę zakupu jej akcji. W wyniku wystosowania zaproszenia do rokowań jedynie ta spółka potwierdziła zamiar zakupu akcji PKL SA. Na skutek licznych protestów środowisk lokalnych i aktywistów ekologicznych (przeciwni sprzedaży są m.in. przedstawiciele: Rady Miasta Zakopane, gminy Kościelisko, powiatu tatrzańskiego, stowarzyszenia Klub im. Władysława Zamoyskiego, Tatrzańskiego Parku Narodowego, Państwowej Rady Ochrony Przyrody, Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego i wojewoda małopolski), polityków (m.in. podhalańskich parlamentarzystów)[7][3] proces ten został spowolniony.

12 stycznia 2012 roku powstał Małopolski Zespół Parlamentarny, zrzeszający głównie posłów z Małopolski, który popiera stanowisko w sprawie nieprywatyzowania Polskich Kolei Linowych[3]. Poseł Szymon Giżyński złożył w tej sprawie interpelację poselską.

Również 12 stycznia 2012 roku zakopiańscy radni zdecydowaną większością głosów przyjęli uchwałę w sprawie powołania międzygminnej spółki akcyjnej – Polskie Koleje Górskie SA – z siedzibą w Zakopanem. Uchwała ta upoważniła burmistrza Zakopanego do rozpoczęcia procedur zarejestrowania PKG SA[8]. Rady innych gmin (m.in. Bukowina Tatrzańska, Poronin, Kościelisko) również rozważały uczestnictwo w tej spółce, której zadaniem – po wyemitowaniu i sprzedaniu obligacji – byłoby wykupienie akcji spółki PKL SA. Ostatecznie, w momencie podpisania umowy kupna akcji (w maju 2013 roku) akcjonariuszami spółki były: miasto Zakopane oraz gminy: Bukowina Tatrzańska, Kościelisko i Poronin[2].

Prezes PKP SA Maria Wasiak na spotkaniu z przedstawicielami samorządów i podhalańskimi parlamentarzystami 22 stycznia 2012 roku potwierdziła zamiar finalizacji sprzedaży „w ciągu tygodni”[9], jednak obiecała „przemyśleć propozycje” uczestników spotkania. W jego wyniku 30 stycznia 2012 roku Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej podjęło decyzję o przedłużeniu procedury sprzedaży PKL SA do końca 2012 roku[10].

13 grudnia 2012 roku w kilku gazetach ukazało się ogłoszenie zapraszające potencjalnych inwestorów do złożenia oferty na nabycie akcji Polskich Kolei Linowych. PKP ogłosiły, że rozważają możliwość pozostawienia sobie mniejszościowego pakietu akcji. Oferenci mogli zgłaszać zainteresowanie kupnem akcji PKL do 24 stycznia 2013 roku. Zgodnie z ogłoszeniem, PKL miały zostać zaoferowane temu nabywcy, który zaproponuje najlepsze warunki, w tym najlepszą cenę. Przedstawiciel PKG SA zapowiedział złożenie oferty[11].

8 lutego 2013 roku PKP ogłosiły, że na krótkiej liście inwestorów zakwalifikowanych do dalszego etapu prywatyzacji znalazło się 6 podmiotów:

Podmioty te zostały dopuszczone do procesu due diligence, który miał trwać ok. 5 tygodni. Kilka dni wcześniej PKP poinformowały, że odrzucono oferty złożone przez 4 podmioty: dwie osoby fizyczne, Quantum 1. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Aktywów Niepublicznych, oraz konsorcjum słowackiej firmy Tatry Mountain Resorts z samorządami gmin Czernichów, Krynica-Zdrój, Szczawnica i Zawoja.

W kwietniu 2013 ujawnione zostały wyniki audytu przeprowadzonego w PKL na zlecenie PKP, który wykazał liczne nieprawidłowości w zarządzaniu spółką przez Andrzeja Laszczyka, m.in. nepotyzm, obchodzenie ustawy o zamówieniach publicznych, niegospodarność i niewłaściwą gospodarkę gruntami[13].

22 maja 2013 roku PKP SA ogłosiła, że podpisała umowę sprzedaży wszystkich akcji PKL SA spółce Polskie Koleje Górskie SA (PKG SA). Cena zakupu to 215 mln PLN. Finansowanie zapewnił spółce fundusz inwestycyjny Mid Europa Partners, inwestujący kapitały m.in. Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR)[2] oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego[14].

W październiku 2014 roku spółka Polskie Koleje Linowe oraz spółka Polskie Koleje Górskie powołały te same rady nadzorcze oraz tego samego prezesa. Wspólnym prezesem obu tych spółek został Janusz Ryś. W przyszłości planowana jest fuzja Polskich Kolei Linowych z Polskimi Kolejami Górskimi[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 W tym roku nie dojdzie do fuzji kolei linowych. Procedura "utknęła na szczeblu ministerialnym. TVN24 BiŚ, 2014-10-09. [dostęp 2014-10-11].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Polskie Koleje Linowe sprzedane. Za 215 mln zł. „Gazeta Wyborcza”, 2013-05-23. [dostęp 2013-05-23]. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Marczułajtis-Walczak: Wstrzymać prywatyzację PKL. 2012-01-16. [dostęp 2012-01-31].
  4. Informacja Prasowa PKP S.A. – Doradcy w procesie prywatyzacji spółek: PKP Energetyka i Polskie Koleje Linowe. 2010-06-14. [dostęp 2012-01-31].
  5. Spółka Tatry mountain resorts a.s.. 2009-10-19. [dostęp 2012-01-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-05)].
  6. Słowacka spółka TMR chce kupić Polskie Koleje Linowe. 2011-05-12. [dostęp 2012-01-31].
  7. Górale nadal przeciwni sprzedaży kolei na Kasprowy Wierch. 2011-11-30. [dostęp 2012-01-31].
  8. Spółka Polskie Koleje Górskie powołana. 2012-01-13. [dostęp 2012-01-31].
  9. Halina Kraczyńska: Polskie Koleje Linowe jednak na sprzedaż. 2012-01-23. [dostęp 2012-01-31].
  10. Bartłomiej Kuraś. Jeszcze rok dla Kasprowego. „Gazeta Wyborcza”, s. 3, 2012-01-31. ISSN 0860908X. 
  11. Zakopane: PKG chcą kupić PKL. 2012-12-16. [dostęp 2012-12-29].
  12. Sześciu inwestorów na krótkiej liście chętnych na PKL. PAP, 2013-02-08. [dostęp 2013-02-09].
  13. Nepotyzm, brak nadzoru. Kontrola w kolejach linowych. Gazeta Wyborcza, 2013.
  14. Samorządy kupiły Polskie Koleje Linowe. 2013-05-23. [dostęp 2013-05-23].