Polskie Towarzystwo Geograficzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Polskie Towarzystwo Geograficzne (PTG) – towarzystwo naukowe z siedzibą w Warszawie, założone 27 stycznia 1918.

Zrzesza ok. 1,4 tys. członków (2006 r.)[1] w 23 oddziałach. Członkowie Towarzystwa spotykają się corocznie na Walnych Zebraniach. PTG prowadzi prace naukowe, dydaktyczne i popularyzatorskie z geografii. Obecna siedziba Towarzystwa znajduje się w budynku Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego przy ul. Krakowskie Przedmieście 30 w Warszawie. Obecnym przewodniczącym PTG jest Jerzy Bański.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy zjazd PTG odbył się w dniach 20-23 sierpnia 1921 w Kielcach. W 1934 PTG było współorganizatorem Kongresu Geograficznego (Międzynarodowej Unii Geograficznej) w Warszawie. W okresie międzywojennym oprócz PTG istniały także niezależne towarzystwa geograficzne we Lwowie (od 1926) i Poznaniu (od 1928) oraz założone w 1923 Zrzeszenie Polskich Nauczycieli Geografii.

6 maja 1945 Towarzystwo wznowiło działalność po przerwie wywołanej II wojną światową. Na I Ogólnopolskim Zjeździe Geografów we Wrocławiu (1946) uchwalono unifikację wszystkich przedwojennych towarzystw geograficznych oraz przyjęto nową strukturę organizacyjną PTG.

Towarzystwo wydaje od 1923 kwartalnik "Czasopismo Geograficzne", od 1948 miesięcznik "Poznaj Świat" (obecnie tylko patronat), a od 1969 kwartalnik "Polski Przegląd Kartograficzny" oraz "Fotointerpretacja w Geografii".

Oddziały[edytuj | edytuj kod]

  1. Białostocki
  2. Częstochowski
  3. Gdański
  4. Katowicki
  5. Kielecki
  6. Krakowski
  7. Lubelski
  8. Opolski
  9. Poznański
  10. Radomski
  11. Rzeszowski
  12. Słupski
  13. Stalowowolski
  14. Szczeciński
  15. Toruński
  16. Warszawski
  17. Wrocławski

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]