Pomnik Klawiatury w Jekaterynburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik Klawiatury
Памятник клавиатуре
Памятник клавиатуре
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód swierdłowski
Miejscowość Jekaterynburg
Typ pomnika Sztuka ziemi
Projektant Anatolij Wiatkin
Rozpoczęcie budowy 27 września 2005
Ukończenie budowy 3 października 2005
Odsłonięto 5 października 2005
Położenie na mapie Jekaterynburga
Mapa lokalizacyjna Jekaterynburga
Pomnik Klawiatury
Pomnik Klawiatury
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Pomnik Klawiatury
Pomnik Klawiatury
Ziemia 56°49′56,8″N 60°36′27,3″E/56,832444 60,607583
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Jekaterynburski Pomnik Klawiatury

Pomnik Klawiatury (ros. Памятник клавиатуре) – znajdujący się w Jekaterynburgu, w obwodzie swierdłowskim pomnik związany ze sztuką ziemi przedstawiający klawiaturę QWERTY.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Historia i opis[edytuj | edytuj kod]

Monument powstał w 2005 roku w związku z odbywającym się w mieście festiwalem "Długie historie Jekaterynburga", a jego autorem jest Anatolij Wiatkin związany z grupą "ArtPolitika"[1][2]. Pomnik położony jest na nabrzeżu rzeki Iset, w rejonie ulicy Gogola[3]. Montaż elementów trwał od 27 września do 3 października 2005 roku, a sam pomnik został oficjalnie odsłonięty 5 października tego samego roku[3]. Jekaterynburski pomnik klawiatury składa się z 86 klawiszy, ważących od 100 do 500 kilogramów[3]. Klawisze wykonane są z betonu i umieszczone w specjalnych zagłębieniach, w odległości od siebie około 15 centymetrów, a sam pomnik zajmuje powierzchnię 16 na 4 metrów[3]. Klawisze ułożone są zgodnie z porządkiem klawiatury QWERTY jaka używana jest na terenie Federacji Rosyjskiej, tzn. oddają one zarówno litery z alfabetu łacińskiego jak i z cyrylicy[3]. Spacja jest najcięższym klawiszem, ważącym przeszło 500 kilogramów[4].

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

Pomnik klawiatury jest przedstawicielem tzw. sztuki ziemi i ma symbolizować erę komputerową w dziejach ludzkości, a także pokazywać że Jekaterynburg w XXI wieku jest miastem nowoczesnych technologii[3]. Każdy klawisz jest jednocześnie swego rodzaju ławką, na której przechodnie i turyści mogą swobodnie usiąść[3]. Jednocześnie jego symbolika ma mieć nie tylko odniesienie lokalne, ale także międzynarodowe – klawiatura jest w tym przypadku, w zamyśle twórców pomnika, narzędziem komunikacji pomiędzy ludźmi na całym świecie i rzeczą która towarzyszy nieustannie współczesnemu człowiekowi[3]. Ważne jest także umiejscowienie dwóch alfabetów na klawiaturze: łacińskiej oraz cyrylicy[5]. W ten sposób pomnik ma łączyć dwie cywilizacje: Wschodu i Zachodu i wskazywać, że Jekaterynburg leży na granicy dwóch światów[3]. Umiejscowienie pomnika na nabrzeżu rzecznym w otoczeniu zarówno terenów zielonych jak i skał ma na celu symboliczne wkomponowanie go w przyrodę, a także stworzenie swego rodzaju ogrodu skalnego[3].

Dalsze losy[edytuj | edytuj kod]

Parokrotnie zdarzały się przypadki kradzieży klawiszy z pomnika[5]. Skradziono m.in. klawisze "F1", "F2", "F3", "Y" oraz klawisz "Windows"[6]. W 2011 roku, po jednej z kradzieży jedno z muzeów w Permie zaproponowało przeniesienie pomnika do tamtego miasta, gdyż jak sugerowano władze Jekaterynburga nie troszczą się o monument i nie doceniają go[6]. W istocie, mimo wielkiej popularności i trafienia na łamy przewodników po mieście, pomnik nie został oficjalnie uznany przez władzę Jekaterynburga i jako taki nie figuruje na liście obiektów o znaczeniu kulturalnych i turystycznym[7]. Po aktach kradzieży klawiszy, pomnik został oficjalnie odrestaurowany 17 sierpnia 2011 roku[8]. Zapowiedziano też zbiórkę podpisów pod petycją o wpisanie go na listę dziedzictwa w mieście i tym samym zapobieżeniu przed jego przeniesieniem do Permu[8].

Według projektantów i mediów uralskich pomnik jest jedynym tego typu monumentem na świecie, a także największą na świecie klawiaturą[4]. Swoje zainteresowanie pomnikiem w czasie wizyty w Jekaterynburgu wyraził Niklaus Wirth[9]. W 2011 roku pomnik brał udział w konkursie "7 cudów Rosji"[3]. Tego samego roku, w wyniku publicznego głosowania, znalazł się na liście najciekawszych atrakcji turystycznych Jekaterynburga[10]. Trafił tym samym na tzw. Czerwoną Linię Jekaterynburga, nowy szlak turystyczny wytyczony wśród zabytków miasta[10][11].

Przypisy