Pomnik Wolności w Rydze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pomnik Wolności
Pomnik Wolności
Państwo  Łotwa
Miejscowość Ryga
Projektant Kārlis Zāle
Całkowita wysokość 35 m
Odsłonięto 18 listopada 1935
Położenie na mapie Rygi
Mapa lokalizacyjna Rygi
Pomnik Wolności
Pomnik Wolności
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Pomnik Wolności
Pomnik Wolności
Ziemia 56°57′05″N 24°06′47″E/56,951389 24,113056Na mapach: 56°57′05″N 24°06′47″E/56,951389 24,113056
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pomnik Wolności w Rydze (łot. Brīvības piemineklis, potocznie przez Łotyszów zwany Mildą) – stojący w centrum Rygi symbol niepodległości państwa odsłonięty w 1935.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Instalancja została wzniesiona w latach 19311935 na miejscu pomnika przedstawiającego Piotra Wielkiego na koniu, który stał przy Bulwarze Wolności aż do wkroczenia wojsk niemieckich do Rygi w 1915 (łot. Brīvības bulvāris, do I wojny światowej Aleksandrowskij Bułward) łączącym ze sobą Stare i Nowe Miasto.

Budowa została sfinansowana ze składek społeczeństwa i zrealizowana przez architekta Ernestsa Štālbergsa według szkiców Kārlisa Zālego.

W 1945 planowano wysadzenie pomnika w powietrze, jednak według powszechnie panującego przekonania[czyjego?] został uratowany przez pochodzącą z Rygi Wierę Muchinę – uczennicę Zālego. Jako optyczną przeciwwagę dla pomnika sto metrów dalej, na drugim końcu bulwaru, wzniesiono pomnik Włodzimierza Lenina.

U stóp Pomnika Wolności znajdują się symboliczne rzeźby przedstawiające Strażników Ojczyzny, Matkę-Łotwę, Rodzinę i Pracę. Na cokole umieszczono napis Za Ojczyznę i Wolność (łot. Tēvzemei un Brīvībai).

Na szczycie dziewiętnastometrowego obelisku znajduje się dziewięciometrowa "alegoria wolności" – statua uosabiająca niezależność Łotwy. W dłoniach trzyma trzy gwiazdy symbolizujące trzy historyczne regiony państwa: Inflanty, Kurlandię z Semigalią i Łatgalię. W czasach ZSRR gwiazdy interpretowano jako symbol jedności republik bałtyckich.

W przeciwieństwie do pomnika Lenina usuniętego w 1991 zarówno kobieta, jak i umieszczone u podnóża rzeźby figury skierowane są twarzą na zachód, co ma symbolizować więź Łotwy z cywilizacją łacińską. Postaci ze spuszczonymi głowami, związane łańcuchami, patrzą z kolei w kierunku wschodnim.