Pomoc domowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pomoc domowa
The Nanny
Gatunek serialu komedia
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Twórcy Fran Drescher
Liczba odcinków 146
Liczba serii sześć
Lista odcinków serialu Pomoc domowa
Produkcja
Produkcja Robert Sternin
Prudence Fraser
Peter Marc Jacobson
Fran Drescher
Diane Wilk
Frank Lombardi
Caryn Lucas
i inni
Reżyseria Linda Day
Lee Shallat Chemel
Paul Miller
Dorothy Lyman
Gail Mancuso
Peter Marc Jacobson
Scenariusz Peter Marc Jacobson
Fran Drescher
i inni
Muzyka Ann Hampton Callaway
Timothy Thompson
Zdjęcia Donald M. Morgan
Jimmy E. Jensen
Mikel Neiers
Scenografia Diane O'Connell
Susan Mina Eschelbach
Cindy Coburn
Czas trwania odcinka 22 minuty
Emisja
Stacja telewizyjna Polsat
TVN 7
TV Puls
TV Puls 2
Comedy Central Family[1]
Kraj oryginalnej emisji Stany Zjednoczone
Lata emisji 1993-1999
Data premiery Ziemia 3 listopada 1993
Status Zakończony

Pomoc domowa (ang. The Nanny) – amerykański serial telewizyjny, realizowany w latach 1993-1999 przez sieć CBS. Nakręcono 146 odcinków. Serial w wersji oryginalnej emitowano w 90 krajach, w tym w Polsce w Polsacie, TVN 7 i TV Puls. W kilkunastu krajach nakręcono też lokalne wersje tego serialu. W Polsce powstał na jego podstawie serial Niania, emitowany przez TVN.

Fran Drescher

Spis treści

Obsada [edytuj]

Główna [edytuj]

Drugoplanowa [edytuj]

  • Renée Taylor – Sylvia Fine zd. Rosenberg, matka Fran
  • Steve Lawrence – Morty Fine, ojciec Fran
  • Ann Guilbert – Yetta Jones (wcześniej Rosenberg), matka Sylvii i teściowa Morty'iego oraz wdowa po Shlomo "Joe" Rosenbergu
  • Rachel Chagall – Valerie "Val" Toriello, przyjaciółka Fran

Gościnna [edytuj]

  • Lainie Kazan – Freida [Fine Rubinsky Manarino Chong-Dow Bitterman] Astaire, siostra Morty'iego i ciotka Fran oraz sześciokrotna wdowa

Lista odcinków [edytuj]

Seria Liczba odcinków Premiera amerykańska Stany Zjednoczone Zakończenie sezonu Stany Zjednoczone Uwagi Średnia liczba widzów
(w mln.)
1 22 3 listopada 1993 16 maja 1994 9,52
2 26 12 września 1994 22 maja 1995 12,5
3 27 11 września 1995 20 maja 1996 Zawierał animowany odcinek 14, pt "Oy to the World". 12,4
4 26 18 września 1996 21 maja 1997 9,1
5 23 1 października 1997 13 maja 1998 Lauren Lane była w ciąży przez połowę serii. Urodziła córeczkę, Kate Wilkins, dnia 23 lutego 1998 roku, między emisją odcinka 14. a 15. 11,5
6 22 30 września 1998 23 czerwca 1999
  • Po finale pokazano jeszcze sześć nieemitowanych epizodów: "Ma'ternal Affairs", "The Producers", "The Dummy Twins", "Yetta's Letters", "Maggie's Wedding" i "The Baby Shower".
  • Rachel Chagall była w ciąży pod koniec serii. Jonah i Eve, imiona które nadała swym bliźniakom, zostały też użyte jako imiona noworodków serialowej Fran.
9,3

Stałe gagi [edytuj]

  • Ciągłe okłamywanie ludzi, zwłaszcza mężczyzn, przez Fran na temat swego wieku - podczas 6 lat całej serii mówiła, że ma 29 lat.
  • Nawiązywanie panny Fine (później pani Scheffield) do ekscentrycznych, i często nigdy niepokazanych, członków jej wielkiej rodziny.
  • Ciągła rywalizacja pana Sheffielda z naprawdę istniejącym innym producentem broadwayu - Andrew Lloydem Webberem.
  • Sylvia, szczera do bólu, kochająca jeść i mająca głos podobny do Fran.
  • Ostre komentarze, ujawniające wzajemną pogardę, płynące w obydwie strony na linii Niles - pani Babcock.
  • Zimne reakcje emocjonalne "C.C." na sytuacje sentymentalne dla reszty rodziny.
  • Grace bawiąca się w psychologa obydwu rodzin.
  • Obsesja Sylvii, by Fran wreszcie wyszła za mąż.
  • Nieudane związki tytułowej "pomocy domowej" z innymi mężczyznami.
  • Nawiązywanie do elementów komicznych w serialu:
    • Fran mówiąca, że chciałaby mieć pracę, gdzie codziennie by się przebierała, podczas gdy sama za każdym razem miała inną sukienkę.
    • Serial "Royal Flash", który oglądali członkowie rodziny Fine i Sheffield był parodią "pomocy domowej".
    • Wspomnienie przez Val, że kuzynka Fran (Roseanne Barr) ma głupiutką koleżankę - identyczna relacja Val dla Fran.
  • Brak wizerunku twarzy ojca Fran Fine (oprócz odcinków 4x23, 6x09, 6x15 i 6x21)
  • Brak wykształcenia u Val i Fran oraz ich obsesja dotycząca wyprzedaży.
  • Yetta robiąca luźne komentarze ujawniające jej wiek i silną sklerozę.
  • Komentarze Fran krytykujące brytyjską naturę Nilesa i Maxwella.
  • Powolna przemiana Brightona w beznadziejnego słabeusza.
  • Nigdy niepoznane nazwisko Nilesa.
  • "C.C.", która ukrywała swe imię. Ujawniono je dopiero podczas finału, w odcinku 6x22.
  • "C.C." zawsze zapominała lub przekręcała imiona dzieci Maxwella.
  • Cała rodzina Babcock miała imiona mające inicjały w stylu "D.D." czy "G.G.".
  • Sugestie Nilesa, od pierwszego odcinka, by Maxwell związał się na stałe z panną Fine.
  • Podkochiwanie się, przez 25 lat, w Maxwellu przez "C.C.".
  • Obsesja Fran, by spotkać się ze swoją muzą Barbrą Streisand.
  • Twarz Fran, kiedy wyrażała wstrząs lub zaskoczenie, skierowana często wprost do widowni/kamery.
  • Komentarze Fran, skierowane często wprost do widowni/kamery.

Nawiązanie do Polski [edytuj]

W szóstym sezonie (odcinek 21) Yetta wspomniała Maggie, że w pierwszą rocznicę swojego ślubu musiała uciec z Polski.

Fabuła serialu [edytuj]

Budynek przy ul. 75-tej Wschodniej 7 w Nowym Jorku, którego fasada zagrała dom Sheffield'ów w ujęciach ulicy

Roztrzepana i przesympatyczna Francine "Fran" Fine straciła pracę w salonie sukien. Jako akwizytorka kosmetyków trafiła do nowojorskiego domu owdowiałego i bogatego producenta teatralnego z Broadwayu, Maxwella Scheffielda i przypadkowo stała się opiekunką trójki jego dzieci. Podczas pięciu lat opieki nad nimi między pracodawcą a nianią nawiązała się nić skrywanej sympatii, wręcz można powiedzieć otwarcie o "napięciu seksualnym" między nimi. Niestety było to hamowane wspomnieniami po zmarłej żonie, obawą przed tym "co powiedzą dzieci" gdyby im nie wyszło a także przez, brytyjską, powściągliwą naturą Maxwella oraz jego rodziny. Dzieci jednakże oraz kamerdyner w pełni zakceptowali związek Sheffielda z opiekunką. Ponadto pół miasta, a przynajmniej ta część w której przebywała bohaterka, doskonale wiedziała o relacji między nianią a jej szefem. Nowa rola Fran, już nie jako niani, ale matki dzieci swego pracodawcy, wypadła doskonale.

Cały czas powstającej w bólach nowej rodzinie towarzyszyła łakoma na słodycze matka Fran - Sylvia Fine, babcia od strony matki Yetta Rosenberg, cierpiąca, w zabawny sposób, na demencję starczą oraz mało rozgarnięta przyjaciółka - Valerie "Val" Toriello. Przez dom przewinęły się autentyczne sławy kina i teatru amerykańskiego. Były to takie gwiazdy jak: Elton John, Céline Dion czy Elizabeth Taylor. Fran była fanatyczną wyznawczynią swej muzy, Barbry Streisand (w tej roli Loren Michaels). Tylko dwa razy udało jej się z nią osobiście spotkać, w jej domu.

Niezwykłym uzupełnieniem rodziny była bogata asystentka Shefielda, C.C. Babcock, i kamerdyner Maxwella, Niles. Para ludzi z różnych warstw społecznych, wzajemnie się obrażających i sarkastycznie dokuczających. Co ciekawe, w kilka miesięcy po tym jak jedno z dwóch największych marzeń Sylvii i Fran spełniło się, relacje C.C. i Nilesa zmieniły się diametralnie. Uznali, że nie mogą bez siebie żyć i wyznali sobie miłość, ale zostawili też miejsce na wzajemne dokuczenie.

Wreszcie Fran Fine w ostatnim, 23, odcinku 5 sezonu została drugą panią Sheffield.

Trzy miesiące po ślubie Fran zaszła w ciążę. Pod koniec serialu, czyli w 22 odcinku 6 sezonu, urodziła Maxwellowi bliźniaki, Jonah Samuela i Eve Katherine. Podczas porodu a właściwie tuż nad rodzącą Fran, Niles i Chastity Claire "C.C." Babcock pobrali się. Chwilę później, pani Babcock usłyszała od lekarza, że jest w ciąży, na co nowożeńcy zareagowali omdleniem. Brighton Scheffield i Maggie Brolin zd. Scheffield udali się do Paryża, gdzie Michael Brolin, mąż Maggie, zaczął pracę jako model. Natomiast Maxwell i Fran Sheffield wraz z Nilesem, "C.C.", Gracie i Yettą oraz rodzicami Fran przenieśli się z domu w Nowym Jorku do Kalifornii. Fran, w ostatniej chwili znalazła różową walizkę, z którą przyszła do pana Sheffielda sprzedawać kosmetyki. Jej rozmyślaniom towarzyszyły retrospekcje jej wspomnień. Po chwili, wraz z babcią Yettą i walizką, opuściła rezydencję.

Linki zewnętrzne [edytuj]

Przypisy

  1. Pomoc domowa, Comedy-Central, 8 kwietnia 2013