Pontiac Firebird

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pontiac Firebird
1968 (z lewej) i 1969 (z prawej) Pontiac Firebird kabriolet
1968 (z lewej) i 1969 (z prawej) Pontiac Firebird kabriolet
Producent General Motors
Okres produkcji 1967 - 2002
(1969 - 2002 Trans Am)
Miejsce produkcji  Stany Zjednoczone
Następca Pontiac GTO (2004-2006)
Dane techniczne
Segment pony car, muscle car
Rodzaj napędu tylny
Dane dodatkowe
Pokrewne Chevrolet Camaro
Konkurencja Ford Mustang
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pontiac Firebirdpony car produkowany przez firmę Pontiac w latach 1967 - 2002.

Firebird został wprowadzony na rynek w tym samym roku co Chevrolet Camaro, z którym dzielił płytę podłogową. Zbiegło się to z wprowadzeniem przez konkurencję modelu Mercury Cougar, który dzielił płytę podłogową z innym pony carem, Fordem Mustangiem.

Większość Firebirdów zasilana była różnymi wersjami silników V8 pochodzących z różnych filii GM. Powstały cztery generacje tego modelu.

I generacja (1967-1969)[edytuj | edytuj kod]

'67 Firebird
'69 Firebird

Pierwsza generacja Firebirda wpisywała się w nurt stylistyczny coke bottle, oparta była na płycie podłogowej GM F-body. Rozstaw osi wynosił 2746 mm, długość nadwozia zaś 4796 mm[1]. Jako bazowe źródło napędu służył silnik R6 3,8 (230) o mocy maksymalnej 178 KM (131 kW), wersja Sprint z czterogardzielowym gaźnikiem generowała 218 KM (160 kW) i maksymalny moment obrotowy 325 Nm[1], oba silniki mogły być sprzężone z trzy- lub czterobiegową manualną, bądź dwubiegową automatyczną skrzynią biegów[2]. Większy silnik V8 5.3 (326) dostępny był z dwugardzielowym gaźnikiem - moc 253 KM (186 kW) lub z gaźnikiem czterogardzielowym (wersja High Output - H.O) 289 KM (213 kW)[2]. Najmocniejszym dostępnym motorem dla rocznika 1967 był V8 6.6 (400) przejęty z modelu GTO, generował on moc 330 KM (242 kW), dostępny był także w wersji Ram Air[2]. Powstało 90 192 egzemplarzy rocznika 1967 w wersji coupé i 9980 w wersji kabriolet[2].

Od rocznika 1968 silnik V8 5.3 został zastąpiony przez większy V8 5.7 (350) o mocy 324 KM (239 kW)[3]. Jednostka V8 6.6 (400) generowała moc 335 KM (246 kW), dostępna była później w wariancie Ram Air - o mocy 340 KM (250 kW) i Ram Air II - 345 KM (254 kW)[3]. Jednostka R6 3.8 została zastąpiona przez większą R6 4.1 (250 o mocy) 178/218 KM (131/160 kW)[3]. Wyprodukowano 90 152 egzemplarzy rocznika 1968 w wersji coupé oraz 16 960 w wersji kabriolet[3].

Rocznik 1969 cechował się mocno zmodernizowanym nadwoziem. Moc silników R6 4.1 i V8 5.7 pozostała w stosunku do poprzedniego roku niezmieniona[4]. Jednostka V8 6.6 dostępna była z pakietami Ram Air III i Ram Air IV[4]

II generacja (1970-1981)[edytuj | edytuj kod]

Pontiac Firebird Trans Am
Pontiac Firebird Espirit '71
Pontiac Firebird '74
Pontiac Firebird '78
Pontiac Firebird '81

Debiut II generacji Firebirda odbył się w lutym 1970 roku. Nowy pojazd cechował się bardziej nowoczesnym wyglądem nadwozia, z przodu zastosowano pojedyncze reflektory, oraz dzieloną atrapę chłodnicy[5]. Samochód wyposażono w malowane pod kolor nadwozia zderzaki wykonane z gumy Endura[5]. Dostępne jednostki napędowe to: R6 250 4.1 o mocy 157 KM (115,5 kW), V8 350 5.7 o mocy 259 KM (190 kW) oraz V8 400 6.6 w wersji Ram Air III i IV sprzężone z automatycznymi przekładniami biegów Turbo Hydra-Matic 350/400[5]. Rozstaw osi wynosił 2746 mm, długość nadwozia 4796 mm, szerokość zaś 1844 mm. Powstało 18 874 egzemplarze wersji standardowej, 18 961 Espirit oraz 7708 Formula rocznika 1970[5].

Rocznik 1971 doczekał się kilku niewielkich modernizacji nadwozia, zmieniono m.in: fotele pasażerów, kołpaki kół oraz zastosowano dłuższe drzwi ułatwiające wsiadanie[6]. Z powodu zaostrzonych norm emisji spalin oraz rosnących cen paliw rozpoczęło się sukcesywne obniżanie mocy silników[6]. Podstawowym źródłem napędu był silnik R6 250 4.1 o mocy 147 KM (108 kW), oprócz tego dostępne były jednostki: V8 350 5.7 generująca 253 KM (186 kW), V8 400 6.6 o mocy 304 KM (224 kW) oraz V8 455 7.5 330 KM (242 kW)[6]. Powstało 23 021 egzemplarzy wersji bazowej, 20 185 Espirit oraz 7802 Formula rocznika 1971[6].

W roku 1972 Pontiac jak i rynek muscle cars przechodził kryzys, rozważano zaprzestanie produkcji modelu Firebird[7]. Poziom sprzedaży spadł o prawie połowę w porównaniu z rokiem poprzednim, postępowało obniżanie mocy maksymalnej silników[7]. Pojazd dostępny był z silnikami: R6 250 4.1 o mocy 112 KM (82 kW), V8 350 5.7 o mocy 162 KM (119 kW) lub 177 KM (130 kW), V8 400 6.6 o mocy 177 KM (130 kW) lub 253 KM (186 kW) oraz V8 455 7.5 304 KM (224 kW)[7]. Powstało 12 000 egzemplarzy wersji standardowej, 11 415 Espirit oraz 5250 Formula rocznika 1972[7].

Rocznik 1973 charakteryzował się zmodernizowanym pasem przednim nadwozia z nową atrapą chłodnicy oraz poprawionym zderzakiem Endura spełniającym ostrzejsze normy bezpieczeństwa[8]. Dostępne jednostki napędowe to: R6 250 4.1 o mocy 101 KM (75 kW), V8 350 5.7 o mocy 152 KM (112 kW), V8 400 6.6 generujący 172 KM (127 kW), V8 455 7.5 o mocy 259 KM (190 kW) oraz nowy wariant V8 455 Super Duty - moc 315 KM (231 kW)[8]. Powstało 14 096 egzemplarzy podstawowej wersji modelu, 17 249 Espirit, 10 166 Endura oraz 4802 Trans Am rocznika 1973[8].

Dla rocznika 1974 przygotowano kolejną modernizację pasa przedniego, obniżono także linię tylnego zderzaka[9]. Dostępne silniki to: R6 250 o mocy 101 KM (75 kW), V8 350 o mocy 157 KM (116 kW), V8 400 moc 177 KM (130 kW) lub 228 KM (168 kW), V8 455 - 253 KM (186 kW) oraz V8 455 Super Duty - 294 KM (216 kW)[9]. Wyprodukowano 26 372 egzemplarzy podstawowej wersji modelu, 22 583 Espirit, 14 519 Endura oraz 10 255 Trans Am rocznika 1974[9].

Rocznik 1975 różnił się od poprzednika drobnymi szczegółami. Nieco inaczej poprowadzono linię dachu, zmieniono wygląd tylnego pasa nadwozia[10]. Dostępne silniki to: R6 250 o mocy 101 KM (75 kW), V8 350 o mocy 157 KM (116 kW), V8 400 o mocy 188 KM (138 kW) oraz V8 455 o mocy 203 kM (149 kW)[10]. Powstały 22 293 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda oraz 20 826 Formula rocznika 1975[10]. Kolejny rocznik, 1976, cechował się nowymi zderzakami. Moc jednostek V8 400 i 455 pozostała bez zmian, R6 250 wzmocniono do 112 KM (82 kW), V8 350 zaś do 162 KM (119 kW)[11]. Powstało 21 209 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 22 252 Espirit oraz 20 613 Formula rocznika 1976[11].

Firebird model 1977 cechował się zmienionym pasem przednim i tylnym, z przodu zastosowano prostokątne klosze lamp przednich oraz agresywniejszy grill[12]. Dostępne silniki to: V6 3.8 231 o mocy 106 KM (76 kW), V8 4.9 301 o mocy 137 KM (101 kW), V8 5.0 305 o mocy 147 KM (108 kW), V8 350 o mocy 172 KM (127 kW), V8 400 o mocy 182 KM (134 kW) oraz V8 403 o mocy 188 KM (138 kW)[12]. Powstało 30 642 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 34 548 Espirit oraz 21 801 Formula rocznika 1977[12]. Rocznik 1978 różnił się niewiele od poprzednika, niewielkie zmiany zaszły w gamie jednostek napędowych: V6 231, V8 305, V8 400 generowały taką samą moc jak rok wcześniej, V8 350 dostępny był zarówno w wersji 172 KM (127 kW) jak i słabszej 157 KM (116 kW)[13]. Powstało 32 672 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 36 926 Espirit oraz 24 346 Formula rocznika 1978[13].

Rocznik 1979 cechował się pasem przednim z czterema prostokątnymi kloszami lamp przednich. Dostępne silniki to: V6 3.8 231 o mocy 106 KM (76 kW), V8 4.9 301 o mocy 142 KM (104 kW) lub 152 KM (112 kW), V8 5.0 305 o mocy 135 KM (99 kW), V8 350 o mocy 157 KM (116 kW) lub 162 KM (119 kW), V8 400 o mocy 223 KM (164 kW) oraz V8 403 o mocy 188 KM (138 kW)[14]. Powstało 38 642 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 30 853 Espirit oraz 24 851 Formula rocznika 1979[14]. Rocznik 1980 różnił się nieznacznie wyglądem nadwozia. Dostępne silniki to: V6 231 o mocy 112 KM (82 kW), V8 265 4.3 o mocy 122 KM (89 kW), V8 301 o mocy 142 KM (104 kW), V8 401 turbo o mocy 213 KM (157 kW) oraz V8 305 o mocy 152 KM (112 kW)[15]. Powstało 29 811 egzemplarze podstawowej wersji Firebirda, 17 277 Espirit oraz 9356 Formula rocznika 1980[15].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1967 Pontiac Firebird Sprint (ang.). carfolio.com. [dostęp 2012-08-18].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 1967 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-08-18].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 1968 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-08-18].
  4. 4,0 4,1 1969 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-08-18].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 1970 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-08-18].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 1971 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 1972 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  8. 8,0 8,1 8,2 1973 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  9. 9,0 9,1 9,2 1974 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  10. 10,0 10,1 10,2 1975 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  11. 11,0 11,1 1976 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  12. 12,0 12,1 12,2 1977 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  13. 13,0 13,1 1978 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  14. 14,0 14,1 1979 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].
  15. 15,0 15,1 1980 Pontiac Firebird (ang.). oldride.com. [dostęp 2012-09-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]