Poporodowe zapalenie tarczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Poporodowe zapalenie tarczycy
Thyreoditis post partum
ICD-10 O90.5

Poporodowe zapalenie tarczycy (łac. thyreoditis post partum), ciche zapalenie tarczycy – rzadkie[1], destrukcyjne zapalenie tarczycy o podłożu autoimmunologicznym.

Przebieg jest czterofazowy:

Zapalenie moze wystąpić samoistnie lub w okresie poporodowym[2].

Definicja[edytuj | edytuj kod]

Zaburzenia czynności tarczycy (przemijające lub trwałe) pojawiające się w pierwszym roku po porodzie.

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Choruje ok. 5% kobiet po porodzie.

Obraz histologiczny[3][edytuj | edytuj kod]

Podostre limfocytowe zapalenie tarczycy.

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Poporodowe zapalenie tarczycy rozpoznaje się u ok. 50% kobiet, u których stwierdzono podczas ciąży podwyższony poziom przeciwciał anty-TPO. Jednocześnie, zwiększenie poziomu przeciwciał anty-TPO w czasie ciąży zwiększa ryzyko poronień samoistnych.

Oznaczenie poziomu przeciwciał może być wykorzystywane do ustalania rozpoznania, ale dużej czułości badania (ok. 90%) towarzyszy mała swoistość (ok. 50%). Mniejsze znaczenie diagnostyczne ma oznaczenie stężenia przeciwciał anty-Tg.

Nadczynności tarczycy, wyrażonej laboratoryjnie przez wzrost stężenia FT4 lub obniżenie stężenia TSH, towarzyszy niska jodochwytność i niewielki wzrost OB[1].

Przebieg naturalny[edytuj | edytuj kod]

W większości przypadków przebieg zapalenia jest bezbolesny[1] i samoograniczający. Uszkodzenie tarczycy prowadzi do zwiększenia poziomu hormonów tarczycy w pierwszych tygodniach[1]. Nadczynność tarczycy rzadko przechodzi w trwałą niedoczynność. Może współwystępować z depresją poporodową.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

W fazie nadczynności stosuje się β-blokery, w cięższych przypadkach – glikokortykosteroidy. Brak wskazań do stosowania leków tyreostatycznych, radiojodoterapii lub leczenia operacyjnego[4]. Jeśli dochodzi do rozwoju niedoczynności tarczycy stosuje się leczenie substytucyjne L-tyroksyną.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Tab. IV.B.3-4. W: Choroby wewnętrzne Stan wiedzy na rok 2011 Podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM. Pod redakcją prof. dr. hab. Andrzeja Szczeklika. Wyd. [wersja internetowa]. Medycyna Praktyczna.
  2. Piotr Gajewski: Interna Szczeklika Podręcznik Chorób Wemnętrznych 2014. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2014, s. 1227-1228. ISBN 978-83-7430-404-7.
  3. Andrzej Lewiński: Zapalenia tarczycy. W: Choroby wewnętrzne Stan wiedzy na rok 2011. Pod redakcją prof. dr. hab. Andrzeja Szczeklika. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2011, s. 1157. ISBN 9788374302883.
  4. Choroby wewnętrzne Stan wiedzy na rok 2011. Pod redakcją prof. dr. hab. Andrzeja Szczeklika. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2011, s. 1135. ISBN 9788374302883.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Lewiński: Zapalenia tarczycy. W: Choroby wewnętrzne Stan wiedzy na rok 2011. Pod redakcją prof. dr. hab. Andrzeja Szczeklika. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2011, s. 1159. ISBN 9788374302883.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.