Popyt zagregowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Popyt zagregowany (także: zagregowany popyt, popyt agregatowy, popyt łączny) – całkowity popyt (wydatki) za zakup dóbr i usług wyprodukowanych w danym kraju w danym okresie.

Popyt zagregowany składa się z czterech składników: wydatków konsumpcyjnych (gospodarstw domowych), wydatków sektora publicznego, nakładów brutto na środki trwałe sektora prywatnego (wydatków inwestycyjnych) oraz eksportu netto. Na jego wielkość mają wpływ m.in.:

  • zamożność społeczeństwa,
  • poziom wynagrodzeń,
  • stopa bezrobocia,
  • realne stopy procentowe,
  • nastroje konsumentów,
  • oczekiwania inflacyjne,
  • podaż pieniądza,
  • polityka banków dotycząca udzielania kredytów,
  • zmiany w kursach wymiany walut,
  • poziom umiędzynarodowienia krajowych przedsiębiorstw i ich działalność eksportowa
  • importochłonność gospodarki.

Funkcja popytu zagregowanego, podobnie jak funkcja popytu, pokazuje skłonność do zakupu (jednakże tu bez rozgraniczania na dobra) w zależności od wielkości dochodu grup konsumenckich np. gospodarstw, przedsiębiorstw etc. Obliczanie popytu zagregowanego jest jedną z metod obliczania produktu krajowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]