Porażenie Todda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne określone zespoły porażenne
ICD-10 G83.8

Porażenie Todda lub porażenie ponapadowe Todda – wystąpienie po napadzie padaczkowym przejściowych, utrzymujących się od kilku minut do kilku godzin[1], objawów porażenia połowiczego, które następnie samoistnie całkowicie ustępują.

Przyczyna wystąpienia tego zjawiska jest nieznana. Porażenie Todda nie wymaga leczenia. Według niektórych autorów[2] wystąpienie porażenia Todda zwiększa ryzyko wystąpienia kolejnego napadu padaczkowego.

Wymaga różnicowania z udarem mózgu.

Pierwszy opis tego porażenia podał Robert Bentley Todd w 1849[3][4].

Porażenie Todda może wystąpić po ponad 13%[3][4] napadów padaczkowych.

Przypisy

  1. Krystyna Niedzielka Porażenie ponapadowe w padaczkach ogniskowych – częstość występowania, czas trwania i przyczyny. Badanie z zastosowaniem wideo-EEG. Opublikowane w Neurologia.org
  2. Hauser WA., Rich SS., Lee JR., Annegers JF., Anderson VE. Risk of recurrent seizures after two unprovoked seizures.. „The New England journal of medicine”. 7 (338), s. 429–34, luty 1998. PMID 9459646. [dostęp 9.03.2009]. 
  3. 3,0 3,1 Todd RB. On the pathology and treatment of convulsive diseases. „London Med Gaz”, 1849. 
  4. 4,0 4,1 Pearce JM., Todd RB. Robert Bentley Todd (1809-60) and Todd's paralysis.. „Journal of neurology, neurosurgery, and psychiatry”. 3 (57), s. 315, marzec 1994. PMID 8158178. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.