Porewit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Artystyczne wyobrażenie posągu Porewita na ilustracji B. de Montfaucona, 1722

Porewit – bóg słowiański czczony przez Ranów w Gardźcu (niem. Garz) na Rugii.

Porewit znany jest z relacji Saksa Gramatyka, który wspomina posąg boga o pięciu głowach. Pod imieniem Puruvit wymienia Porewita także Knýtlinga-saga.

Funkcje bóstwa pozostają niejasne. Stanisław Urbańczyk wywodził imię boga od prasłowiańskiego pora (siła). Imię bóstwa wiązano także ze sferą wojenną w formie Borzywit (mocny w boju), zaś Ch. Knauthe wywodząc imię bóstwa od słowa "Porywacz" wiązał jego kult z powodzeniem w wyprawach łupieżczych. Hipotezy te są mocno dyskusyjne ze względu na brak wzmianek o wojennych atrybutach bóstwa. Również próby odczytywania imienia bóstwa jako Borowit (pan boru) są mało prawdopodobne, z uwagi na małą rolę demonów leśnych w wierzeniach słowiańskich[1].

Aleksander Gieysztor uważał Porewita, Porenuta i Rujewita za uosobienia różnych form lub aspektów Peruna.

Przypisy

  1. Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, s. 132. ISBN 83-235-0234-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]