Port lotniczy Melbourne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Melbourne Airport
Tullamarine Airport
port lotniczy Melbourne (Tullamarine)
Melbourne AirportTullamarine Airportport lotniczy Melbourne (Tullamarine)
Państwo  Australia
Miejscowość Melbourne
Typ cywilne
Właściciel Australia Pacific Airports
Rok otwarcia 1970
Kod IATA MEL
Kod ICAO YMML
Wysokość 132 m n.p.m.
Statystyki ruchu (2011), źródło
Liczba pasażerów 28 190 457
Liczba operacji 195 900
Drogi startowe
Położenie na mapie Melbourne
Mapa lokalizacyjna Melbourne
MEL
MEL
Położenie na mapie Australii
Mapa lokalizacyjna Australii
MEL
MEL
Ziemia 37°40′24″S 144°50′36″E/-37,673333 144,843333Na mapach: 37°40′24″S 144°50′36″E/-37,673333 144,843333
Strona internetowa

Port lotniczy Melbourne (ang. Melbourne Airport, lokalnie: Tullamarine Airport od pobliskiego przedmieścia, kod IATA: MEL kod ICAO: YMML) – międzynarodowy port lotniczy położony 22 km na północny zachód od Melbourne. Jest drugim co do wielkości portem lotniczym Australii. W 2006 obsłużył 21 903 775 pasażerów.

Połączenie lotnicze Melbourne-Sydney jest czwartą najbardziej uczęszczaną trasą lotniczą na świecie[1] i najbardziej ruchliwą w regionie Azji i Pacyfiku. Lotnisko oferuje bezpośrednie loty do 33 miejsc we wszystkich stanach i terytoriach Australii, a także w Oceanii, Azji, Afryce, Europie i Ameryce Północnej. Melbourne jest głównym celem podróży ze stolic australijskich stanów. Jest węzłem dla Qantas i Virgin Blue, a Jetstar Airways i Tiger Airways Australia wykorzystuje lotnisko jako swoją bazę. W kraju, Melbourne służy jako siedziba Australian air Express i Toll Priority i obsługuje więcej krajowych przewozów towarowych niż jakiekolwiek inne lotnisko w kraju[2].

W 2003 r. Melbourne otrzymało nagrodę od IATA za obsługę i dwie Nagrody Narodowej Turystyki za usługi turystyczne. Skytrax, klasyfikuje Melbourne jako pięciogwiazdkowe lotnisko[3]. Lotnisko składa się z czterech terminali: jeden międzynarodowy terminal, dwa terminale krajowe i jeden krajowy budżetowy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przed otwarciem Melbourne Airport, głównym lotniskiem w Melbourne, był oficjalnie Port lotniczy Essendon. W połowie lat 50 XX wieku roku ponad 10 000 pasażerów obsłużonych w Essendon Airport powodują jego ograniczenia. Essendon Airport były niewystarczający do zaspokojenia rosnącego popytu na podróże lotnicze, pasy startowe były zbyt krótkie, aby obsłużyć nowe samoloty odrzutowe oraz terminale nie były już w stanie pomieścić pasażerów. Ze względu na ingerencję w miastach granicznych, port lotniczy znalazł się w otoczeniu budynków mieszkalnych, co oznacza, że rozbudowa lotniska Essendon nie było już możliwa. W październiku 1964 roku, Ansett Australia rozpoczęła eksploatację samolotów Boeing 727, pierwszego samolotu odrzutowego używanego w krajowych podróżach lotniczych w Australii, wprowadzania dalszych obciążenie Essendon i zwiększając zapotrzebowanie na nowe lotnisko[4].

W dniu 27 listopada 1962 r., premier Robert Menzies ogłosił pięcioletni plan zapewnienia dla Melbourne lotniska w wysokości 45 mln dolarów do 1967 roku[5]. Miejsce zostało wybrane w Tullamarine, niedaleko Essendon.

Zgodnie z planem pięcioletnim, pasy startowe są gotowe do obsługi większych samolotów, które Essendon nie może obsłużyć do 1967, ale loty pasażeskie pozostały w Essendon. Air Force One wylądował na lotnisku w dniu 22 grudnia 1967 z prezydentem USA Lyndonem B. Johnsonem. W dniu 1 lipca 1970 r., lotnisko otwarto dla ruchu międzynarodowego przez premiera Johna Gortona, kończąc pracę lotniska Essendon. Essendon jeszcze był używany do lotów krajowych przez okres jednego roku, aż przeniesiono je do Melbourne Airport w dniu 26 czerwca 1971 r.[6] a pierwsze Boeingi 747 pojawiły się rok później. W pierwszym roku działalności, lotnisko obsługiwało sześć międzynarodowych linii lotniczych i 155 275 pasażerów w międzynarodowym ruchu.

Samoloty Australian Airlines w 1988

W 1988 roku rząd australijski utworzył Federal Airports Corporation (FAC) i umieścił Melbourne Airport w ramach kontroli operacyjnej FAC wraz z 21 innymi portami lotniczymi całego kraju. Krajowe terminale zostały rozbudowana w 1990 r. oraz modernizację międzynarodowych terminali rozpoczęto w 1991 roku. W kwietniu 1994 r. Rząd Australii ogłosił, że wszystkie lotniska obsługiwane przez Federal Airports Corporation będą sprywatyzowane w kilku etapach. Parkingi zostały zmodernizowane pomiędzy 1995 a sierpniem 1997 roku.

Melbourne Airport został sprywatyzowany w dniu 2 lipca 1997 r., kiedy powstała Australia Pacific Airports Corporation Limited. W lipcu 1997 r. uruchomiono stronę internetową lotniska, udzielająca informacji przez internet jako pierwsze lotnisko w Australii. Od czasu prywatyzacji, dalszej poprawy infrastruktury rozpoczęły się na lotnisku, w tym rozbudowy dróg startowych, parkingów i terminali.

Melbourne Airport był początkowo nazywany Tullamarine Airport, o sąsiedniej dzielnicy o tej samej nazwie. Tullamarine wywodzi się od słowa Tullamareena. Przydomek International sporadycznie był używany w nazwie lotniska. Po prywatyzacji, zmieniono nazwę na Melbourne Airport, idąc za przykładem większości innych dużych lotniskach australijskich. Lokalnie, lotnisko jest powszechnie określane jako Tullamarine lub po prostu jako Tulla do odróżnienia od innych lotnisk Melbourne: Avalon, Essendon i Moorabbin.

Terminale[edytuj | edytuj kod]

Terminale Melbourne Airport posiadają 56 bramek: 40 krajowych i 16 międzynarodowych[7]. Istnieje sześć stanowisk dla samolotów cargo na Southern Freighter Apron[8]. System numeracji terminali został wprowadzony w lipcu 2005 r. Były one znane wcześniej jako Qantas Domestic. , International oraz South (wcześniej Ansett Domestic).

Terminal 1[edytuj | edytuj kod]

Logo Qantas na Terminal 1

Terminal 1 jest przeznaczony dla połączeń krajowych linii lotniczych Qantas Group: Qantas, Jetstar i QantasLink i znajduje się w północnej części budynku. Odloty znajdują się na pierwszym piętrze, a przyloty znajdują się na parterze. Terminal posiada 15 miejsc postojowych obsługiwanych przez rękawy; 11 pojedynczych i 4 podwójnych.

Pod koniec 1999 roku, rozbudowany terminal Qantas został otwarty, wyposażony w drugi pirs, nową drogę dojazdową i rozbudowę terminalu. Prace kosztowały 50 mln dolarów i trwały dwa lata[9]. Obecnie, wiele sklepów i punktów gastronomicznych znajduje się na końcu terminalu przy wejściu do Terminalu 2. Qantas posiada w terminalu Qantas Club, Business Class i salon Chairmans.

Terminal 2[edytuj | edytuj kod]

Terminal 2 obsługuje wszystkie międzynarodowe loty z Melbourne Airport. Terminal posiada 15 bramek z rękawami. Wszystkie salony Cathay Pacific, Malaysia Airlines, Qantas (w tym dwa salony w Terminalu 2, pokój dzienny i Business lounge/Qantas Club), Singapore Airlines, Air New Zealand / United Airlines i Emirates znajdują się w terminalu. Międzynarodowy terminal, ukończony w 1996 r., zawiera prace artystów aborygeńskich w tym Daisy Jugadai Napaltjarri i Gloria Petyarre[10].

Terminal T2

Program rozbudowy Terminalu 2 z kwotę 300 mln dolarów został zatwierszony w 2007 roku. Celem tego projektu są nowe salony i obiekty handlowe, nowy terminal satelitarny, zwiększenie pojemności bagażowej i przeprojektowanie stref celnych i bezpieczeństwa. Nowy terminal satelitarny posiada pokład z wydokiem na całą drogę startową. Nowy terminal składa się z trzech piętrowych rękawów, z których każdy mieści samolot A380 lub dwa mniejsze samoloty i pojedyncze rękawy. Obsługa bagażu zwiększyła moce produkcyjne, a dwie nowe karuzele bagażpwe zaspokoiły zwiększony ruch. Prace rozpoczęto w listopadzie 2007 r. i zostaną zakończone w 2011 r[11].

Chociaż opisany jako terminal satelitarny, budynek terminalu jest połączony korytarzem naziemnym z Terminalem 2. Odloty odbywają się na dolnym pokładzie, a przyloty na pierwszym piętrze.

Terminal 3[edytuj | edytuj kod]

Terminal 3 - pierwotnie terminal Ansett Australia jest obecnie własnością Melbourne Airport. Terminal 3 jest siedzibą dla Virgin Australia i Regional Express. Obecnie jest jedenaście miejsc postojowych z pojedynczymi rękawami i osiem miejsc nie wyposażonych w rękawy.

Rozbudowa terminalu została zatwierdzona w 1989 r. i zakończona w 1991 roku, kiedy drugi pirs został dodany przez Ansett na południu do wykorzystania przez mniejsze, regionalne linie lotnicze Kendell[12]. Terminal był używany wyłącznie przez Ansett Group dla wszystkich połączeń krajowych do jego upadku w 2001 roku. Miał być on wykorzystan przez "Nowy" Ansett pod własnością Tesna - jednak w następstwie wypłaty grupy Tesna, zakupu Ansett w 2002 roku, terminal był sprzedany z powrotem do Melbourne Airport przez administratorów Ansett. Dzięki Melbourne Airport podjęto remont i modernizację terminala, po której Virgin Australia przeniesło się z ówczesnego Domestic Express (obecnie Terminal 4) i od tego czasu rozpoczęła działalność jego salon w terminalu, z wykorzystaniem dawnego salonu Ansett Australia Golden Wing. Salon Regional Express również znajduje się w terminalu.

Terminal 4[edytuj | edytuj kod]

Terminal 4 - pierwotnie zwany Domestic Express lub Terminal Południowy jest przeznaczony dla tanich linii lotniczych i jest pierwszym tego typu obiektem na konwencjonalnym lotnisku w Australii. Pierwotnie zbudowany dla Virgin Australia i Impulse Airlines. Virgin Australia ostatecznie przeniósł się do Terminala 3 po upadku Ansett. W czerwcu 2007 rozpoczął się remont terminala kosztem 5 mln dolarów[13] na wzór modelu terminali budżetowych na lotniskach Changi oraz Kuala Lumpur. Niższe opłaty za lądowanie i obsługę lotniska pokrywane są przez linie lotnicze ze względu na podstawowe wyposażenie, brak rękawów i mniejsze udogodnienia w porównaniu do tradycyjnych terminali. Jednak terminal znajduje się obok głównego budynku terminalu, w przeciwieństwie do lotnisk Singapurze i Kuala Lumpur. Terminal został przebudowany przez Tiger Airways Australia, która używał go jako główny punkt, ponieważ obsługiwała pierwsze loty krajowe w listopadzie 2007 r.

Jetstar Airways potwierdziły swój udział w rozmowach z Melbourne Airport w zakresie rozwoju infrastruktury terminali w celu dostosowania do wzrostu krajowych i tanich połączeń. Proponowana rozbudowa Terminalu 4 obejmuje infrastrukturę, aby pomieścić Tiger Airways Australia i Jetstar Airways. Plany te są obecnie w rozwoju i ekspansji Terminala 4 i obejmowałyby przeniesienie obecnego centrum cargo. Jeżeli zostanie przyjęta, rozbudowa ma kosztować setki milionów dolarów i trwać pięć lat.[14]

Linie lotnicze i połączenia[edytuj | edytuj kod]

Terminal 1[edytuj | edytuj kod]

  • Jetstar Airways (Adelaide, Brisbane, Ballina, Cairns, Darwin, Gold Coast, Hamilton Island, Hobart, Launceston, Newcastle, Perth, Sunshine Coast, Sydney, Townsville)
  • Qantas (Adelaide, Alice Springs, Brisbane, Broome, Cairns, Canberra, Darwin, Hobart, Karratha, Perth, Port Hedland, Sydney)
    • QantasLink (Adelaide, Canberra, Devonport, Launceston, Mildura)

Terminal 2[edytuj | edytuj kod]

Terminal 3[edytuj | edytuj kod]

  • Regional Express (Albury, Burnie, Griffith, King Island, Merimbula, Mildura, Mount Gambier, Wagga Wagga)
  • Skywest Airlines (Kalgoorlie, Perth)
  • Virgin Blue (Adelaide, Brisbane, Cairns, Canberra, Coffs Harbour, Darwin, Gold Coast, Hobart, Launceston, Mildura, Newcastle, Perth, Sunshine Coast, Sydney)

Terminal 4[edytuj | edytuj kod]

  • Tiger Airways Australia (Adelaide, Alice Springs, Brisbane, Cairns, Canberra, Gold Coast, Hobart, Mackay, Perth, Rockhampton, Sunshine Coast, Sydney)
połączenia międzynarodowe

Terminal Południowy Cargo[edytuj | edytuj kod]

Ruch i statystyki[edytuj | edytuj kod]

Melbourne Airport obsłużył ponad 26,3 milionów pasażerów w 2009. 5,54 mln z nich to ruch międzynarodowy, a pozostałe 20 630 000 krajowy. Było 195 900 operacji statków powietrznych, ogromna większość z nich krajowycch usług pasażerskich. W perspektywie długoterminowej, spotęgowane średniej rocznej stopy wzrostu (CAAGR) dla pasażerów wynosi pomiędzy 3,3% i 4,3%. W przypadku operacji lotniczych, CAAGR jest między 1,8% a 2,6%. To mocno umacnia Melbourne w Australii jako drugi najruchliwszy port lotniczy, przed Brisbane i za Sydney.

W poniższej tabeli przedstawiono statystyki osobowe dla Melbourne Airport. Prognozy statystytk są w kolorze ciemnoszarym.

Roczne statystyki pasażerskie dla Melbourne Airport[15][16]
Rok Pasażerów (w milionach) Operacje (w tysiącach)
1997–98 14.20 154.13
1998–99 14.58 156.80
1999–00 15.57 164.67
2000–01 17.24 187.36
2001–02 16.48 157.60
2002–03 16.92 157.92
2003–04 19.16 165.26
2004–05 20.78 180.51
2005–06 21.43 179.51
2006–07 22.50 180.16
2007–08 24.26 193.83
2008–09 24.77 195.02
2009–10 26.29 195.90
2012–13 27.4–29.8 203.0–217.0
2017–18 32.5–37.1 223.9–247.4
2022–23 38.5–45.8 243.9–281.7
2027–28 43.9–54.9 263.2–316.5
Najbardziej popularne trasy międzynarodowe cargo z Melbourne Airport (FY 2009)[17]
Miejsce Lotnisko Ilość towarów w tonach  % Zmiana
1 Singapur Port lotniczy Changi 50,751.8 Red Arrow Down.svg 3.3
2 Hongkong Port lotniczy Hongkong 36,450.4 Green Arrow Up.svg 4.7
3 Nowa Zelandia Port lotniczy Auckland 24,105.8 Red Arrow Down.svg 22.8
4 Malezja Port lotniczy Kuala Lumpur 19,712.7 Red Arrow Down.svg 6.4
5 Tajlandia Port lotniczy Bangkok-Suvarnabhumi 17,237.8 Green Arrow Up.svg 4.3
6 Zjednoczone Emiraty Arabskie Port lotniczy Dubaj 13,692.6 Green Arrow Up.svg 4.1
7 Stany Zjednoczone Port lotniczy Los Angeles 5,663.1 Red Arrow Down.svg 15.8
8 Stany Zjednoczone Port lotniczy Chicago-O'Hare 3,189.5 Red Arrow Down.svg 52.5
9 Chińska Republika Ludowa Port lotniczy Szanghaj-Pudong 2,902.5 Green Arrow Up.svg 22.3
10 Indonezja Port lotniczy Denpasar 2,456.0 Red Arrow Down.svg 18.9
Najbardziej popularne trasy międzynarodowe pasażerskie z Melbourne Airport (YE June 2010)[17]
Miejsce Lotnisko Pasażerów  % Zmiana
1 Singapur Port lotniczy Changi 911,714 Green Arrow Up.svg 6.0
2 Nowa Zelandia Port lotniczy Auckland 755,148 Green Arrow Up.svg 1.3
3 Malezja Port lotniczy Kuala Lumpur 608,525 Green Arrow Up.svg 50.9
4 Hongkong Port lotniczy Hongkong 501,856 Red Arrow Down.svg 0.5
5 Tajlandia Port lotniczy Bangkok-Suvarnabhumi 378,616 Green Arrow Up.svg 4.0
6 Stany Zjednoczone Port lotniczy Los Angeles 333,535 Green Arrow Up.svg 13.6
7 Zjednoczone Emiraty Arabskie Port lotniczy Dubaj 338,404 Green Arrow Up.svg 2.6
8 Nowa Zelandia Port lotniczy Christchurch 309,314 Green Arrow Up.svg 9.6
9 Indonezja Port lotniczy Denpasar 176,477 Green Arrow Up.svg 22.7
10 Wielka Brytania Port lotniczy Londyn-Heathrow 152,745 Red Arrow Down.svg 22.5
Najbardziej populane trasy krajowe z Melbourne Airport (YE October 2010)[18]
Miejsce Lotnisko Pasażerów  % Zmiana
1 Nowa Południowa Walia Port lotniczy Sydney 7,862,800 Green Arrow Up.svg 13.6
2 Queensland Port lotniczy Brisbane 2,944,700 Green Arrow Up.svg 9.1
3 Australia Południowa Port lotniczy Adelaide 2,197,000 Green Arrow Up.svg 2.7
4 Queensland Port lotniczy Gold Coast 1,714,600 Green Arrow Up.svg 6.4
5 Australia Zachodnia Port lotniczy Perth 1,702,000 Red Arrow Down.svg 2.4
6 Tasmania Port lotniczy Hobart 1,212,500 Green Arrow Up.svg 0.0
7 Australijskie Terytorium Stołeczne Port lotniczy Canberra 1,131,200 Green Arrow Up.svg 3.2
8 Tasmania Port lotniczy Launceston 832,500 Green Arrow Up.svg 0.1
9 Queensland Port lotniczy Cairns 427,000 Green Arrow Up.svg 4.3
10 Queensland Port lotniczy Sunshine Coast 393,500 Red Arrow Down.svg 6.1

Transport[edytuj | edytuj kod]

Samochód[edytuj | edytuj kod]

Melbourne Airport położony jest 23 km (14 mil) od centrum miasta i jest dostępny za pośrednictwem CityLink i Tullamarine Freeway. Jedna autostrada obsługuje bezpośrednio teren lotniska, a druga na południe służy transportowi towarowemu, taksówą, autobusą i pracownikom lotniska[19]. Melbourne Airport ma pięć parkingów, z których wszystkie działają 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Krótkoterminowe, wielopoziomowe długoterminowe i biznesowe. Główny parking wielopoziomowy przed terminalem został wybudowany w latach 90 XX wieku, zastępując wcześniejsze parkingi naziemne.

Transport publiczny[edytuj | edytuj kod]

Skybus Super Shuttle jest głównym operatorem transportowym do lotniska, aby dotrzeć do Southern Cross Station w centrum potrzeba 20 minut. Od Southern Cross, podróżnych mają dostęp do V/Line regional, pociągów podmiejskich Metro Trains Melbourne i Yarra Trams.

Istnieją cztery lokalne trasy autobusowe do Melbourne Airport. Trasa 901 SmartBus została wprowadzona we wrześniu 2010 r.[20] i jest o wiele częstsza niż inne usługi lokalnych autobusów.

Istnieje dziewięć innych firm autobusowych obsługujących lotnisko, z Ballarat, Bendigo, Dandenong, Frankston, Mornington Peninsula, Geelong, przedmieść Melbourne, Shepparton i Riverina.

Przypisy