Porta Ticinese

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
XII-wieczna brama Porta Ticinese w Mediolanie

Corso di Porta Ticinese – jedna z najstarszych ulic Mediolanu, na której znajdują się dwie bramy: XII-wieczna i klasycystyczna Porta Ticinese.

Corso di Porta Ticinese usytuowana jest pomiędzy kościołami San Lorenzo i Sant' Eustorgio. Można nią dojść do Via Torino i dalej do katedry (Duomo). Przy ulicy znajdują się liczne restauracje, kawiarnie i sklepy przeznaczone głównie dla turystów odwiedzających tę zabytkową część miasta.

W XVI wieku przy ulicy mieszkał i miał swój warsztat malarski Leonardo da Vinci.

[edytuj] Zabytki

Na Corso di Porta Ticinese znajduje się średniowieczna, XII-wieczna brama zbudowana po zniszczeniach dokonanych przez Fryderyka I Barbarossę. Jest pozostałością po murach obronnych Porta Nuova. Obecnie brama odzwierciedla prace wykonane przez Camilla Boito w 1861-1865 roku, który oddzielił zachowane struktury bramy i uzupełnił braki według własnej koncepcji. Początkowo starożytna brama była wyjściem z miasta na ścianie Corso di Porta Ticinese, będącej częścią nieistniejącej miejskiej fortyfikacji stworzonej przez Azzone Viscontiego w XIV wieku. Ta część miasta był przeznaczona dla mieszkańców trudniących się rzemiosłem, dla ich zakładów, co widoczne jest do dzisiaj w wąskich budynkach przylegających do ulicy i w wewnętrznych dziedzińcach.

DSC02837 - Milano - Porta ticinese - Foto Giovanni Dall'Orto 23-jan 2007.jpg

Dalej w stronę Pavia znajduje się kolejna brama pochodząca z klasycystycznego okresu Mediolanu. Została ona zaprojektowana i wybudowana przez Luigiego Cagnolę. Początkowo miała być częścią większego projektu architektonicznego. Jego pomysł obejmował rozebrany już bastion i plac skierowany w stronę wsi San Gottardo, gdzie miano zbudować budynki leżące po obu stronach bramy symetrycznie do drogi. Projekt został rozpoczęty w 1801 roku, uświęcając zwycięstwo Napoleona w bitwie pod Marengo w 1800 roku i przybycie Francuzów do miasta. Budowa została wstrzymana w 1814 roku po ukończeniu bramy i dwóch rogatek. Budynek został zbudowany z różowego granitu z Baveno w stylu doryckim. Masywne filary i kolumny są dziś przykładem mediolańskiego stylu architektury klasycystycznej.

[edytuj] Galeria

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach