Postal 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Postal²)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Postal 2
Producent Running with Scissors
Wydawca Licomp Empik Multimedia
Seria gier Postal
Silnik Unreal Engine 2.0
Aktualna wersja 1337
Data wydania 14 kwietnia 2003
PL: 23 maja 2003
Gatunek first-person shooter
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Mature (M)
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows, Linux, Mac OS X
Nośniki 1 CD
Wymagania
 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
GameSpot 4,8/10[1]
IGN 5,5/10[2]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

59,07% (z 37 recenzji)[4]

Metacritic

50/100 (z 27 recenzji)[3]

Postal 2 (stylizowany jako Postal²) – gra komputerowa z gatunku first-person shooter, wyprodukowana w 2003 roku przez studio Running with Scissors. Jest ona kontynuacją gry Postal i drugą częścią serii. Akcja gry rozgrywa się w amerykańskim miasteczku Paradise. Główny bohater, Koleś, to życiowy nieudacznik, mieszkający razem z żoną w przyczepie. Grający ma zadanie przeprowadzić bohatera przez siedem dni, wykonując codzienne zadania, takie jak kupienie mleka, realizacja czeku czy zbieranie podpisów. Grę można przejść zarówno pokojowo, jak i poprzez dokonanie masakry ludności. Postal 2 stanowi satyrę na współczesne Stany Zjednoczone.

Postal 2 wzbudził skrajnie zróżnicowane reakcje ze strony recenzentów – od docenienia satyry na współczesność po niesmak klozetowym humorem[5]. Gra wywołała wiele kontrowersji, a jej sprzedaż została zakazana w wielu krajach, między innymi w Australii i Nowej Zelandii[6].

Fabuła i postacie[edytuj | edytuj kod]

Głównym bohaterem gry jest Koleś z Postala – życiowy nieudacznik mieszkający z żoną w Paradise City pracuje w firmie Running With Scissors, jednak zostaje zwolniony przez swego szefa w poniedziałek z nieznanych przyczyn. Zadaniem gracza jest wypełnienie wszystkich misji przez cały tydzień. W sobotę Koleś się budzi i dowiaduje się, że przeżył „wypadek z bronią” i nie ma pieniędzy, komornicy zabierają przyczepę, psa czeka odmóżdżenie, a żona go zostawia.

W grze przewija się masa najróżniejszych postaci. Jedną z nich jest gwiazdor Gary Coleman, którego gracz spotyka we wtorek, by prosić go o autograf. Po Paradise City przemieszczają się sami uzbrojeni mieszkańcy: cywile, policjanci, księża, demonstranci i pracownicy, zombie oraz zmutowane zwierzęta, a także terroryści z Al-Ka’idy. Część postaci przejawia agresję w stosunku do Kolesia.

Dodatki[edytuj | edytuj kod]

Do Postala 2 ukazały się dwa dodatki. Pierwszy z nich, Postal 2: Share the Pain (2003), wzbogacił grę o tryb gry wieloosobowej[7]. Drugi – z kolei wymagający Share the Pain – to Postal 2: Apocalypse Weekend (2004), rozbudowujący rozgrywkę jednoosobową o nowe misje i lokacje[8]. W lutym 2015 roku zostanie wydany kolejny dodatek – Postal 2: Paradise Lost[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Erik Wolpaw: Postal 2 Review (ang.). GameSpot, 2003-04-15. [dostęp 2014-10-27].
  2. Ivan Deez: Postal 2 Review (ang.). IGN, 2003-04-03. [dostęp 2014-10-27].
  3. Postal 2 for PC Reviews (ang.). Metacritic. [dostęp 2014-10-27].
  4. Postal 2 for PC (ang.). GameRankings. [dostęp 2014-10-27].
  5. Postal 2 (ang.). Metacritic. [dostęp 2013-09-30].
  6. Adam Renardson: Top 10 banned video games (ang.). siliconrepublic.com, 2010-11-21. [dostęp 2014-10-23].
  7. Tom McNamara: Postal 2: Share the Pain Review (ang.). IGN, 2004-01-16. [dostęp 2013-09-30].
  8. Postal 2: Apocalypse Weekend. Gry-Online. [dostęp 2013-09-30].
  9. Postal 2: Paradise Lost (PC) (pol.). Gry-Online. [dostęp 2014-10-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]