Potencjał postsynaptyczny pobudzający

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Potencjał postsynaptyczny pobudzający (ang. excitatory postsynaptic potential, EPSP) - rejestrowane z perikarionu komórki nerwowej jako przejściowa depolaryzacja jej błony komórkowej, która powstaje w wyniku aktywacji kilku synaps. Wielkość tego potencjału waha się między 0,5 a 8 mV, w zależności od liczby pobudzonych połączeń aferentych, a zanikają one wykładniczo po 10-20 ms.

Prąd elektryczny, leżący u podłoża EPSP, przyjmuje wartość zerową przy potencjale odwrócenia. Potencjał ten jest efektem sumowania potencjałów równowagi dla tych jonów, które przenoszą prąd synaptyczny. W przypadku kwasu glutaminowego wartość potencjału odwrócenia wynosi około 0 mV, co świadczy o tym, że prąd przepływa za pośrednictwem jonów Na+ oraz K+.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]