Potencja homeopatyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Potencja homeopatyczna lub potęga homeopatyczna – termin określający stopień rozcieńczenia środka homeopatycznego. Ma postać kodu literowo-cyfrowego, który zostaje wymieniony po łacińskiej nazwie surowca, z którego został wyprodukowany środek homeopatyczny, np. Aurum metallicum MK, Calcarea carbonica D200, Rhus toxicodendron D30.

Granulki homeopatyczne z rozmarynu leśnego (po łacinie Ledum palustre) w potencji 15CH

Litera oznacza rodzaj potencji homeopatycznej, który jest związany ze sposobem produkcji, zaś cyfra arabska wskazuje na stopień spotęgowania (zdynamizowania), czyli ilość rozcieńczeń i jednoczesnych energicznych wytrząsań.

Proces otrzymywania kolejnych potencji homeopatycznych, w którym nie wolno pominąć żadnego etapu, nazywa się potencjowaniem roztworu i stanowi warunek sine qua non w homeopatii. O tym, w jaki sposób Samuel Hahnemann doszedł do potencjowania homeopatycznego można przeczytać w artykule biograficznym.

Według homeopatów podczas potencjowania, czyli rozcieńczania wodą destylowaną substancji wyjściowej i poddawania tego roztworu serii energicznych wytrząsań zgodnie z opisem w Farmakopei Homeopatycznej, forma materialna środka zostaje zamieniona w formę niematerialną, czyli energię.

Z tego powodu potencji homeopatycznej nie powinno się utożsamiać ze stopniem rozcieńczenia roztworu[1].

W homeopatii przyjmuje się, że im wyższa jest potencja, tym większa jest moc energetyczna, czyli siła działania środka homeopatycznego oraz szerszy zakres działania. Według Samuela Hahnemanna potencjowanie (synonimy: potęgowanie lub dynamizowanie) pozwala zmniejszyć lub całkowicie wyeliminować objawy niepożądane oraz tzw. początkowe pogorszenie stanu chorego, zwiększając jednocześnie moc leczniczą środka.

Rodzaje potencji homeopatycznych[edytuj | edytuj kod]

Opakowania z tabletkami homeopatycznymi na wystawie aptecznej: Calcium fluoratum D12, Calcium phosphoricum D6 i Ferrum phosphorcum D12

Wyróżniamy trzy rodzaje potencji homeopatycznych:

  • Potencja dziesiętna (decymalna) oznaczana symbolem D (przed liczbą) lub rzadziej symbolem X (za liczbą) np. 1X = D1, 2X = D2, D12 lub 12X itd. Rozcieńczenie w stosunku 1:10, czyli 1 część + 9 części rozpuszczalnika.

Niskie potencje dziesiętne obejmują D1 do D6, średnie od D6 do D12, a wysokie to potencje powyżej D12. W aptekach homeopatycznych typowe potencje to D6, D12 i D30. Ten rodzaj potencji jest wykorzystywany w homeopatii klinicznej (objawowej/przyrodniczej) oraz w kompleksach homeopatycznych, czyli preparatach wieloskładnikowych dostępnych w aptekach bez recepty.

  • Potencja setna (centymalna) oznaczana symbolem C, CH lub K, jeżeli została wykonana metodą jednego naczynia np. C15, C30, 30K, 200K. Rozcieńczenie w stosunku 1:100 czyli 1 część + 99 części rozpuszczalnika.

Wysokie potencje C i K są chętnie stosowane w homeopatii klasycznej np. C200, 200K, MK, 10MK.

  • Potencja LM oznaczana rzadziej symbolem Q od quinquaginta milia. Rozcieńczenie w stosunku 1: 50.000 (L=50 i M=1000).

W handlu znajduje się 30 potencji typu LM, przy czym do najczęściej używanych należą: LM6, LM18, LM24 i LM30. Potencje LM mają rzekomo działać łagodnie i są z reguły przeznaczone do codziennego zażywania przez dłuższy czas. Stosowane głównie u osób nadwrażliwych, osłabionych, starszych oraz w leczeniu wspomagającym po jednorazowym podaniu wysokiej potencji C lub K.

Podział ze względu na rozcieńczenie[edytuj | edytuj kod]

W zależności od rozcieńczenia potencje homeopatyczne można podzielić na:

  • słabe – według homeopatów działające głównie lokalnie do D30, C30, 30K
  • średnie – według homeopatów działające na poziomie emocjonalnym: D200, C200, 200K
  • wysokie – według homeopatów działające na poziomie mentalnym: MK, 10MK
  • bardzo wysokie – do tej grupy należą: 50MK, CMK

Jak silnie rozcieńczone są środki homeopatyczne[edytuj | edytuj kod]

Potencja decymalna Potencja centymalna Stężenie Uwagi Porównanie
D1 (1X) 1:10 Tzw. niska potencja
D2 (2X) C1 1:100 Nazywana przez homeopatów potencją wyższą niż 1:10
D6 (6X) C3 10−6
D8 (8X) C4 10−8 Odpowiada dopuszczalnemu stężeniu arsenu w wodzie pitnej w USA[2].
D12 (12X) C6 10−12
D24 (24X) C12 10−24 60% prawdopodobieństwa, że zawiera jedną cząsteczkę substancji czynnej, jeśli na początku do sporządzenia roztworu użyto 1 mol substancji czynnej i następnie poddawano kolejnym rozcieńczeniom (potencjowaniu).
D60 (60X) C30 10−60 Rozcieńczenie zalecane przez Hahnemanna do większości zastosowań Trzeba by podawać 2 miliardy dawek na sekundę przez 4 miliardy lat 6 miliardom pacjentów, by któryś z nich otrzymał jedną cząsteczkę substancji czynnej.

Gdyby można było stworzyć kulę zawierającą wodę o średnicy równej odległości Ziemi od Słońca i gdyby umieścić tam jedną cząstkę substancji czynnej, byłoby to rozcieńczenie około 30C (dokładniej - 30,89C)[3].

D400 (400X) C200 10−400 Potencja popularnego środka homeopatycznego Oscillococcinum Żeby pochłonąć jedną cząsteczkę substancji czynnej, pacjent musiałby pochłonąć 10320 wszechświatów wypełnionych wyłącznie Oscillococcinum (10320= 1080 × 1080 × 1080 × 1080 gdzie 1080 to szacunkowa liczba atomów w naszym wszechświecie)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.