Potop (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Potop
Gatunek historyczny, kostiumowy
Data premiery 2 września 1974
Kraj produkcji  Polska
 ZSRR
Język polski
Czas trwania 316 min.
Reżyseria Jerzy Hoffman
Scenariusz Jerzy Hoffman, Adam Kersten na podstawie powieści Henryka Sienkiewicza
Główne role Daniel Olbrychski, Małgorzata Braunek, Tadeusz Łomnicki, Kazimierz Wichniarz
Muzyka Kazimierz Serocki
Zdjęcia Jerzy Wójcik
Scenografia Wojciech Krysztofiak
Kostiumy Magdalena Tesławska
Montaż Zenon Piórecki
Produkcja PRF "Zespoły Filmowe"
Kolubryna – rekonstrukcja wykonana dla potrzeb filmu przed zamkiem w Golubiu

Potop – film fabularny w reżyserii Jerzego Hoffmana, ekranizacja powieści Henryka Sienkiewicza pod tym samym tytułem, drugiej części Trylogii. Film barwny, negatyw: Eastmancolor-Panavision 70 mm. W 1974 roku film otrzymał nominację do Oscara.

Spis treści

[edytuj] Plenery

[edytuj] Obsada

[edytuj] Opis fabuły

Film składa się z dwóch części. Jego akcja toczy się w czasie wojny ze Szwecją (1655-1660).

Część I: Młody chorąży orszański Andrzej Kmicic jest zaręczony z Oleńka Billewiczówną. W okolicy, w której mieszka jego narzeczona Kmicic daję się poznać jako hulaka i człowiek porywczy. Szybko wdaje się w konflikt z miejscową szlachtą i w napadzie szału pali jeden z zaścianków. Oleńka zrywa wówczas z nim zaręczyny. Kmicic liczy na to, że odkupi dokonane zbrodnie wierną służbą ojczyźnie. Zaciąga się więc do służby u hetmana Janusza Radziwiłła, który jednak okazuje się zdrajcą, współpracującym ze szwedzkim najeźdźcą. Jednak udaje mu się przekonać Kmicica, że jego kolaboracja jest pozorna i że chodzi mu o dobro ojczyzny. Kiedy jednak po rozmowie z bratem hetmana – Bogusławem, Kmicic odkrywa, że prawdziwymi intencjami Radziwiłłów są tylko i wyłącznie własne korzyści, zrywa z nimi współpracę, a nawet usiłuje dokonać porwania Bogusława. Jednak kończy się to niepowodzeniem, a Kmicic zostaje ciężko ranny.

Część II: Doszedłszy do zdrowia Andrzej Kmicic uzmysławia sobie, że teraz jest zarówno wrogiem Szwedów i Radziwiłłów, jak i żołnierzy opozycji anty-szwedzkiej, którzy mają go za zdrajcę. Przyjmuje wówczas przybrane imię Babinicz i pod tym imieniem, wraz z wiernymi sobie ludźmi rozpoczyna walkę ze Szwedami. Bierze udział w m.in. obronie Częstochowy i bitwie pod Prostkami, gdzie bierze do niewoli Bogusława Radziwiłła. W jednej z potyczek ratuje króla Jana Kazimierza. Ciężko ranny w czasie następnej bitwy pragnie umrzeć w rodzinnych stronach. Widok ukochanej Oleńki dodaje mu sił i chęci do życia. Dziewczyna dopiero teraz dowiaduje się, że jej ukochany nie jest zdrajcą...

[edytuj] Bibliografia

  • Bujnicki Tadeusz, Helman Alicja: "Potop" Henryka Sienkiewicza. Powieść i film.. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1988, s. 176. ISBN 83-02-03568-8. 
  • Oleksiewicz Maria: 535 dni Potopu. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1975, s. 139. OCLC 69309053. 

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach