Potrzos zwyczajny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Potrzos)
| Potrzos zwyczajny | |
| Emberiza schoeniclus[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
Samiec i samica |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | trznadlowate |
| Rodzaj | Emberiza |
| Gatunek | potrzos zwyczajny |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
Potrzos zwyczajny, potrzos (Emberiza schoeniclus) – mały ptak z rodziny trznadlowatych, zamieszkujący Europę i większą część środkowej i północnej Azji. W Polsce liczny ptak lęgowy niżu, lokalnie bardzo liczny[3]. Gatunek wędrowny (przeloty III–IV i IX–XI), choć dość często zimuje, zwłaszcza na zachodzie Polski. Południowoeuropejskie populacje raczej osiadłe.
- Cechy gatunku
- Wielkości wróbla. Samiec w upierzeniu godowym ma głowę czarną, biały wąs i czarne podgardle. Spód ciała biały z szarym paskowaniem po bokach i na piersi. Wierzch ciała rdzawobrązowy z ciemnymi paskami. Kuper szary, boki ogona białe. W szacie spoczynkowej głowa brązowa z pręgowaniem. Samice ubarwione podobnie, ale z pręgowaną jasnobrązową głową i jaśniejszym podgardlem.
- Śpiew – złożony z krótkich, jakby jąkających się dźwięków. Często śpiewa siedząc na źdźble trzciny.
- Wymiary średnie
- długość ciała ok. 15 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 21–27 cm
masa ciała ok. 20 g - Biotop
- Tereny wilgotne i podmokłe – trzcinowiska, turzycowiska, bagna, wilgotne łąki, czasem pola uprawne.
- Gniazdo
- Zawsze na ziemi w kępie gęstej roślinności, najczęściej turzycy lub u podstawy krzewu, bardzo dobrze ukryte.
- Jaja
- Lęgi od połowy maja do połowy czerwca. W lęgu 4–6 jaj o bardzo zróżnicowanym tle, o średnich wymiarach 20x15 mm.
- Wysiadywanie
- Od zniesienia ostatniego jaja trwa 12–14 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo po 11–13 dniach.
- Pożywienie
- Przeważnie drobne owady zbierane z roślin, ale również nasiona traw i chwastów.
- Ochrona
- Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[4].
Przypisy
- ↑ Emberiza schoeniclus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Emberiza schoeniclus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. Wrocław: PTPP "pro Natura", 2003, s. 783. ISBN 83-919626-1-X. Wg skali przyjętej przez autorów, dla okresu lęgowego liczny oznacza zagęszczenie 100–1000 par na 100 km2, a bardzo liczny – 1000–10 000 par na 100 km2.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237