Powódź błotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Powódź błotna (lawina błotna) - zjawisko hydrologiczne oznaczające zalew terenu płynną masą - błotem, składającym się z wody i mineralnych drobin, zawierającym też kamienie, głazy, gałęzie drzew i inne ciała.

Powstaje najczęściej w basenach niewielkich rzek górskich oraz parowach i jarach w czasie ulewnych deszczy lub gwałtownego topnienia śniegów. Niekiedy zdarzają się w rejonie sztucznych zbiorników gromadzących płynne i półpłynne odpady przemysłowe. Ze względu na szybkość przemieszczania się od 2 do 6 m/sek. powodują wielkie zniszczenia pomimo zwykle krótkiego czasu trwania - od 1 do 3 godzin.

Powodzie błotne wywołane zjawiskami wulkanicznymi są zwanane laharami.