Powódź nad Missisipi (1927)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powódź nad Missisipi w 1927
Arkansas City podczas powodzi w 1927.
Arkansas City podczas powodzi w 1927.
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce Arkansas, Illinois, Kansas, Kentucky, Louisiana, Mississippi, Missouri, Oklahoma, Tennessee, Teksas
Rodzaj katastrofy powódź
Data 1927
Ofiary śmiertelne 246 osób
brak współrzędnych

Powódź nad Missisipi – najbardziej niszczycielska powódź w historii Stanów Zjednoczonych, miała miejsce w 1927 roku[1].

Wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

Powódź rozpoczęła się, gdy wystąpiły ulewne deszcze nad centralną częścią Missisipi w lecie 1926. Do września w dopływach Missisipi w stanach Kansas i Iowa zanotowano o wiele wyższy poziom wody.

Wały przeciwpowodziowe położone wzdłuż Missisipi pękły w 145 miejscach, woda zalała obszar o powierzchni 70.000 km². Obszar został zalany w niektórych miejscach do głębokości 10 m. Straty wywołane przez powódź zostały wycenione na ponad 400 mln USD. Łącznie zginęło 246 osób w siedmiu stanach.

Powódź dotknęła następujące stany: Arkansas, Illinois, Kentucky, Luizjana, Missisipi, Missouri, Tennessee, Teksas, Oklahoma i Kansas. Najbardziej ucierpiał stan Arkansas, gdzie zalane zostało 14% obszaru. W maju 1927 rzeka Missisipi w okolicach Memphis osiągnęła szerokość 97 km.

Wysadzanie wału w okolicach Caernarvon

W ramach ochrony Nowego Orleanu przed powodzią użyto 30 ton dynamitu w celu wysadzenia części walu w okolicach Caernarvon. Skutkiem tego Nowy Orlean doświadczył tylko niewielkich szkód, natomiast parafia St. Bernard Parish oraz inne przylegające do niej tereny na wschodnim brzegu zostały zalane.

W sierpniu 1927 poziom wody zaczął opadać. Podczas katastrofy 700 tys. ludzi zostało wysiedlonych, w tym 330 tys. Afroamerykanów, którzy trafili do 154 obozów pomocy. Ponad 13 tys. osób zostało ewakuowanych w rejonie Greenville, zabierane były osoby z obszarów gospodarczych i zostały ewakuowane ma grzbiet powyżej poziomu wody, jednak przez kilka dni nie było tam dostępu do jedzenia i czystej wody, łodzie były używane do ewakuowania białych kobiet i dzieci. Wielu Murzynów zostało zatrzymanych i zmuszonych do pracy podczas powodzi.

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Po wielkiej powodzi zaczęła się budowa najdłuższego na świecie systemu zapór przed powodziami, prace były prowadzone przez Korpus Inżynieryjny Armii Stanów Zjednoczonych[2].

Po powodzi wiele tysięcy Afroamerykanów migrowało do miast położonych na północy, zwłaszcza do Chicago.

Powódź w znaczący sposób wpisała się w kulturę. Wielu bluesowych muzyków pisało piosenki o tamtej katastrofie, m.in.: Charley Patton, Bessie Smith i Barbecue Bob. Kansas Joe McCoy i Memphis Minnie napisali piosenkę pt. When the Levee Breaks, która odnosiła się do tamtych wydarzeń, następnie została spopularyzowana przez grupę Led Zeppelin. William Faulkner odniósł się do wydarzeń w krótkiej powieści pt. Old Man (w książce If I Forget Thee Jerusalem), która opowiada o wiezieniu Parchman Penitentiary podczas powodzi. Amerykański kompozytor i wokalista Randy Newman napisał piosenkę Louisiana 1927, która wspomina tamte wydarzenia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy