Powódź nad rzeką Hunter (1955)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Powódź nad rzeką Hunter w 1955
Opuszczone gospodarstwo na obrzeżach Maitland.
Opuszczone gospodarstwo na obrzeżach Maitland.
Państwo  Australia
Miejsce New South Wales coa.png Nowa Południowa Walia
Rodzaj katastrofy Powódź
Data Luty 1955
Ofiary śmiertelne 25 osób
brak współrzędnych

Powódź nad rzeką Hunterpowódź, która wystąpiła w lutym 1955 roku nad rzeką Hunter w Nowej Południowej Walii. Była to jedna z najbardziej niszczycielskich klęsk naturalnych w historii Australii.

Powódź wystąpiła po obydwóch stronach Wielkich Gór Wododziałowych, a obszar zalany równy był powierzchni Anglii i Walii razem wziętych. Najgorsza sytuacja panowała w mieście Maitland, które znajduje się na nisko położonych terenach i zostało całkowicie zalane przez rozlewiska. W sumie 25 osób straciło życie w przeciągu jednego tygodnia powodzi. W Maitland 2180 domów zostało zalanych przez wodę.

Tło[edytuj | edytuj kod]

Gwałtowne opady deszczu wystąpiły ze względu na wpływ El Niño, które miały miejsce od października 1954 nad obszarem dorzecza rzeki Hunter, a 23 lutego 1955 wystąpiły niezwykle intensywne monsuny i cyklony, które rozwijały się nad południową częścią Queensland i przesuwały się dalej w kierunku południowym. Intensywne opady deszczu z północnego wschodu zatrzymały się nad obszarem dorzecza rzeki Hunter oraz nad części rzeki Darling, opady w przeciągu 24 godzin były najwyższe od czasu gdy w 1885 zaczęto ich pomiar. W okolicach Coonabarabran spadło 327 mm deszczu w ciągu jednego dnia, podczas gdy nad większą częścią rzeki Hunter spadło około 200 mm deszczu.

Powódź[edytuj | edytuj kod]

Ogromne ilość deszczów spadły na obszar rzeki Hunter oraz Darling wraz z jej dopływami (szczególnie: Castlereagh, Namoi i Macquarie) i doprowadziły do znacznego zwiększenia przepływ przez rzeki. Na rzecze Namoi przepływ zwiększył się z 25 m³/s do 9000 m³/s w trakcie powodzi, a na rzecze Macquarie przepływ osiągnął poziom 6100 m³/s.

W Maitland, rzeka Hunter osiągnęła poziom o prawie metr wyższy niż podczas rekordowej powodzi w sierpniu 1952, niektóre domy zostały zalane przez 5 metrową wodę z błotem. 15 tys. osób zostało ewakuowanych za pomocą łodzi i helikoptera, w dodatku 31 domów po powodzi nigdy nie zostało odbudowanych. W Dubbo 4 tys. mieszkańców zostało ewakuowanych, główna ulica była metr pod powierzchnią mulistej wody. Podobne zdarzenia miały miejsce na całej długością rzek Macquarie. W Gilgandra jedna trzecia budynków została całkowicie zniszczona.

W trakcie powodzi zginęło 25 osób. Szczuje się, że 2 tys. sztuk bydła oraz wiele tysięcy innych zwierząt gospodarczych utonęło. Uszkodzone zostały mosty, drogi, linie kolejowe oraz infrastruktura telefoniczna; ich naprawa zajęła wiele miesięcy. Straty w uprawach rolnych sięgały milinów dolarów.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Poniżej przedstawiono opis sześciu dni w trakcie, których Maitland było niszczone przez powódź.

  • 24 lutego: Opady występują w Dolinie Hunter. Loty z lotniska w Williamtown zostają odwołane. Pierwsze osoby giną w Singleton , 600 osób tymczasowo zamieszkuje na dworcu i w klasztorze. Ludzie mieszkający na nisko położonych terenach w Maitland, zostają poinformowani o ewakuacji, poziom wody w całej dolinie zaczyna się podnosić. W nocy miasto Muswellbrook znajduje się pod wodą.
  • 25 lutego: 1100 osób zostaje uwięzionych na peronie w Singleton. Rzeka Hunter zaczyna wylewać na przedmieściach Maitland. Most Belmore Bridge zostaje zamknięty o godzinie 8:30, zaczyna się ewakuacja miasta. Burmistrz Maitland ostrzega przed zbliżającą się falą powodziową. W Oakhampton domy zostały zerwane z fundamentów. Przed zmrokiem woda na głównej ulicy osiągnęła wysokość 2 m. Pięciu mężczyzn umiera w mieście, a trzech na stacji kolejowej[1]. W nocy woda przechodzi przez miasto, 21 domów zostaje zalanych przez wodę, wiele ludzi zostaje w środku lub spędza noc na dachu. W nocy ofiarą powodzi staje się kobieta Elizabeth Dickson.
  • 26 lutego: Ratownicy ratują setki osób w mieście, dochodzi do katastrofy helikoptera, który zahacza o linie wysokiego napięcia w Maitland. Raymond Terrace zostaje nawiedzone przez powódź, która rozszerza się na całą dolinę. Miasteczko Hexham (położone pomiędzy Maitland i Newcastle) zostaje całkowicie zalane przez wodę, wszyscy mieszkańcy zostali ewakuowani. Powódź prowadzi do powstania zakłóceń w Newcastle (m.in. w przemyśle), wiele przedmieść zostało ewakuowanych (szczególnie Birmingham Gardens).
  • 27 lutego: Tysiące ludzi jest bezdomnych, powodzianie przebywają w obozie w Greta, poziom wody utrzymuje się na rekordowym poziomie.
  • 28 lutego: Woda zaczyna opadać, pozostawiając po sobie warstwę mułu i gruzu. Zaczyna się porządkowanie skutków po powodzi. Wile ludzi przybywa do obozu w Greta.
  • 29 lutego: Ostatnią ofiarą powodzi staje się Joseph Murray.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Maitland Flood of 1955 - The Tragedy at North Box Driver, R Australian Railway Historical Society Bulletin, July, 1978 pp142-150