Powój polny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Powój polny
Convolvulus arvensis HPIM6522 Peltokierto C.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd psiankowce
Rodzina powojowate
Rodzaj powój
Gatunek powój polny
Nazwa systematyczna
Convolvulus arvensis L. 1753
Sp.Pl.2, 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Powój polny (Convolvulus arvensis L.) – gatunek byliny należący do rodziny powojowatych. Występuje w prawie całej Europie z wyjątkiem północy. W Polsce pospolity na niżu i pogórzu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Rośnie rozesłana na ziemi, jak długo ma dostateczną ilość światła.
Morfologia
Kwiat
Owoce i nasiona
Korzenie
Tworzy silnie rozwinięty system korzeniowy. Korzenie główne wrastają w głąb ziemi na 2-4 m. Odrastające od nich poziomo, na dużej głębokości korzenie boczne w odległości 1-2 m od korzenia głównego ponownie pionowo wrastają w ziemię. Na korzeniach bocznych jesienią wyrastają pączki przybyszowe, a z nich roślina tworzy nowe odrosty.
Łodyga
Pełzająca lub wijąca się, długości 20-100 (wyjątkowo 200) cm[2]. Naziemna część owija się wokół innych roślin czy przedmiotów zawsze w lewo. Pod ziemią roślina posiada nitkowate i rozgałęzione kłącze.
Liście
Pojedyncze, na ogonkach, skrętoległe, u nasady strzałkowate lub lancetowate.
Kwiaty
O lejkowatej kornie, w białoróżowe smugi, albo całkiem białe lub całkiem różowe. W pewnej odległości od kwiatu występują małe podkwiatki. Kwiaty otwierają się tylko przy słońcu i przekwitają po jednym dniu. Podczas kwitnienia wydzielają zapach migdałów. Kwiaty o długości do 26 mm zapylane przez motyle, roślina miododajna. Kwitnie od maja do października.
Owoc
Torebka zawierająca maksymalnie do 4 ciemnobrunatnych nasion.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rośnie na polach, przydrożach, terenach ruderalnych, nasypach. W uprawach rolnych jest uporczywym chwastem, w zbożach powoduje ich wyleganie. Hemikryptofit, geofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy Agropyretea, Ass. Convolvulo-Agropyretum[3].

Roślina trująca
Ziele i korzeń zawierają flawonoidy, kwas kawowy, żywice, garbniki i związki kumarynowe. Najsilniej trujące są nasiona.

Zwalczanie w uprawach[edytuj | edytuj kod]

Chwast trudny do wytępienia. Rozłogi korzeniowe znajdują się głęboko, poza zasięgiem pługa. Mimo regularnego niszczenia odrostów roślina utrzymuje się przy życiu przez dwa lata, nim wyczerpie zgromadzone w korzeniach substancje zapasowe. W tym czasie może wytworzyć dziesiątki nowych odrostów.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-09-22].
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski Niżowej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 373. ISBN 83-01-12218-8.
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.