Powiat lubliniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Powiat lubliniecki
Herb
Herb powiatu
Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie województwa
Województwo śląskie
Siedziba władz powiatu Lubliniec
Starosta Joachim Smyła
Powierzchnia 822,25 km²
Ludność (2012)
 • liczba
 • gęstość

77 347
94,1 osób/km²
Urbanizacja 37,3%
Tablica rejestracyjna SLU
TERYT 2.24.33.07.00.0
Gminy powiatu
gminy miejskie 1
miejsko-wiejskie 1
wiejskie 6
Adres starostwa
powiatowego
ul. Paderewskiego 7
42-700 Lubliniec
Strona internetowa powiatu

Powiat lubliniecki – powiat w Polsce (województwo śląskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Lubliniec.

W skład powiatu wchodzą:

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Liczba ludności (dane z 31 grudnia 2012):

  Ogółem Kobiety Mężczyźni
  osób  % osób  % osób  %
Ogółem 77 347 100 39 242 50,73 38 105 49,27
Miasto 28 851 37,30 14 687 18,99 14 164 18,31
Wieś 48 496 62,70 24 555 31,75 23 941 30,95

Ludność w latach[edytuj | edytuj kod]


    Liczba mieszkańców w latach
   

Związki wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Położenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Powiat lubliniecki położony jest w dorzeczach górnej Liswarty i górnej Małej Panwi. Jego terytorium znajduje się na pograniczu Niziny Śląskiej i Wyżyny Śląskiej. W północno-wschodniej części powiatu znajduje się też większa część Parku Krajobrazowego „Lasy nad Górną Liswartą”.

W przeszłości do powiatu lublinieckiego należały także gminy: Dobrodzień oraz Kalety.

Historia powiatu[edytuj | edytuj kod]

Ziemia lubliniecka stanowiła od długiego czasu autonomiczny[styl do poprawy] rejon kulturowy Górnego Śląska, graniczący od północy z Małopolską. Granica między Śląskiem a Małopolską, jaka ustanawiana była w XIV i XV wieku, przebiegająca na północ od miejscowości Boronów i wschód od miasta Woźniki, przyczyniła się do wzmocnienia autonomii ziemi lublinieckiej jako obszaru kulturowo odrębnego. W XVIII była to też granica Prus z Rzecząpospolitą, a później Prus i Niemiec z Rosją i Królestwem Polskim.

Zaczątkiem powiatu był tzw. districtus Lublinensis, który to dystrykt wzmiankowany był już w XIV wieku. Do końca XX w granicach tego powiatu znajdowały się też miasta i gminy Kalety oraz Dobrodzień, które odłączone zostały administracyjnie od powiatu lublinieckiego 1 stycznia 1999 roku, gdy powiaty w Polsce zostały utworzone na nowo.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Kultura i turystyka[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk” w 2006 roku
Budynek dawnej szkoły w Lubszy, w której nauczał Józef Lompa
Information icon.svg Osobny artykuł: Zabytki powiatu lublinieckiego.

Na obszarze powiatu znajduje się kilkanaście dworków, pałaców i zespołów zamkowo-pałacowych: w Dralinach, Kochanowicach, Kochcicach, Koszęcinie, Lublińcu, Łagiewnikach Wielkich, Panoszowie, Sierakowie Śląskim, Wędzinie i Wierzbiu

Na trasie Szlaku architektury drewnianej znajdują sie następujące obiekty::

W zespole zamkowym w Koszęcinie siedzibę swoją ma Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk”. W miejscowości Cieszowa, oprócz zabytkowego kościoła znajduje się też kirkut z XVIII wieku.

Poza szlakiem architektury drewnianej na terenie powiatu znajdują się także:

Prasa[edytuj | edytuj kod]

  • Na terenie powiatu lublinieckiego ukazuje się Echo powiatu – bezpłatny informator powiatu lublinieckiegomiesięcznik informacyjno-publicystyczny, poświęcony zagadnieniom lokalnym.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Powiat lubliniecki oparty jest głównie o rolnictwo, jednakże na jego terenie znajduje się także kilka większych zakładów przemysłowych:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]