Powiat sarneński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powiat sarneński
Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie województwa
Województwo wołyńskie
Siedziba władz powiatu Sarny
Powierzchnia 5478 km²
Ludność (1931)
 • liczba
 • gęstość

181,3 tys.
33,1 osób/km²
gminy miejskie 3
miejsko-wiejskie
wiejskie 9

Powiat sarneński - powiat utworzony 15 marca 1920 r. pod Zarządem Cywilnym Ziem Wołynia i Frontu Podolskiego z dotychczasowych gmin powiatu rówieńskiego: Wysock, Dąbrowica, Lubikowicze, Niemowicze i Wiry oraz gmin powiatu owruckiego: Kisorycze, Olewsk i Jurowo[1]. 1 czerwca 1920 r. przekazany Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej (w granicach należących dawniej do powiatu rówieńskiego)[2]. 12 grudnia 1920 r. do powiatu pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych przyłączono gminy: Bereźnica, Włodzimierzec, Horodziec, Rafałówka i Bielska Wola z powiatu łuckiego[3]. 19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego województwa poleskiego II Rzeczypospolitej[4]. 16 grudnia 1930 r. został przyłączony do województwa wołyńskiego[5]. Jego siedzibą było miasto Sarny. W skład powiatu wchodziło 9 gmin wiejskich, 3 miejskie, 172 gromady wiejskie (sołectwa), 1 miasto i 5 miasteczek. 1 stycznia 1923 r. wyłączono gminę Wysock do nowo utworzonego powiatu stolińskiego[6].

Dane[edytuj | edytuj kod]

Powiat sarneński zajmował północno-wschodnią część województwa wołyńskiego i graniczył: od zachodu z powiatami kowelskim i łuckim, od północy z województwem poleskim (powiaty piński i stoliński), od wschodu granica jego przebiegała wzdłuż granicy państwowej Polska-ZSRR, zaś od południa graniczył z powiatem kostopolskim.

Powierzchnia powiatu wynosiła 5.478 km2, a ludność 181,3 tys. osób (według spisu z 1931 r.), a więc dawała wskaźnik zamieszkania 33 osoby na 1 km2.

Według drugiego powszechnego spisu ludności z 1931 roku powiat liczył 181 284 mieszkańców, 28 192 było rzymskokatolickiego wyznania, 450 – unickiego, 132 241 – prawosławnego wyznania, 816 – augsburskiego, 65 – reformowanego, 57 – unijne ewangelickie, 762 osób podało wyznanie ewangelickie bez bliższego określenia, 2 478 – inne chrześcijańskie, 16 088 – mojżeszowe, 5 – inne niechrześcijańskie, 122 osób nie podało przynależności konfesyjnej[7].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Gminy[edytuj | edytuj kod]

Miasta[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dz. Urz. ZCZWiFP z 1920 r. Nr 2, poz. 20
  2. Dz. Urz. ZCZW z 1920 r. Nr 42, poz. 1058
  3. Dz. Urz. ZTPiE z 1920 r. Nr 5, poz. 49
  4. Dz. U. z 1921 r. Nr 16, poz. 93
  5. Dz. U. z 1930 r. Nr 82, poz. 649
  6. Dz. U. z 1922 r. Nr 116, poz. 1051
  7. Drugi Powszechny Spis Ludności z Dn. 9.XII 1931 r. Mieszkania i Gospodarstwa Domowe. Ludność. Stosunki /Zawodowe. Województwo Wołyńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938, s. 27.
  8. 8,0 8,1 M.P. z 1929 r. Nr 93, poz. 223
  9. "Polesie" (tygodnik), nr 16, 18 listopada 1928, s. 12
  10. Dz. U. z 1928 r. Nr 46, poz. 452
  11. 11,0 11,1 1 stycznia 1923 r. wyłączono z powiatu sarneńskiego i przyłączono do powiatu stolińskiego Dz. U. z 1922 r. Nr 116, poz. 1051
  12. zdegradowane (Dz. U. Z.C.Z.W. Nr 13 poz. 112)