Powierzchnia ekwipotencjalna
Powierzchnia ekwipotencjalna (powierzchnia równego potencjału) - powierzchnia w polu potencjalnym, której wszystkie punkty mają jednakowy potencjał. Powierzchnie potencjalne określa się dla wszystkich pól potencjalnych np. pola elektrostatycznego, pola grawitacyjnego. Powierzchnie ekwipotencjalne są w każdym punkcie pola prostopadłe do wektora siły, czyli do linii natężenia pola. W geodezji i oceanografii jest to powierzchnia, która jest wszędzie pozioma, to znaczy w każdym punkcie tej powierzchni jej normalna (prosta prostopadła do stycznej) pokrywa się z kierunkiem pionu.
W przypadku pola centralnego, np. pola elektrycznego ładunku punktowego czy pola grawitacyjnego masy punktowej, są to współśrodkowe sfery, natomiast w przypadku pola jednorodnego, np. pola elektrycznego między okładkami kondensatora, są to równoległe płaszczyzny.
Geoida jest powierzchnią ekwipotencjalną, na której potencjał siły ciężkości Ziemi jest stały, równy potencjałowi siły ciężkości na średnim poziomie mórz otwartych i przedłużoną umownie pod powierzchnią lądów.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Jacek Dzierżawski: Charakterystyka układów współrzędnych stosowanych do opracowania map topograficznych w Polsce (pol.). 2001. [dostęp 20 lipca 2008].
- Anna Kowalska. Bo ja wiem. „Nad poziomem morza, magazyn turystyki górskiej”. 7, 2006 (pol.).
