Pomiar powierzchni użytkowej
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, w zasadzie według prawa są trzy interpretacje powierzchni użytkowej. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Powierzchnia użytkowa budynku - powierzchnia mierzona zgodnie z kryteriami jednej z norm.
W trzech ustawach pojęcie powierzchni użytkowej nie jest jednoznacznie określone.
W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991 r.[1] powierzchnię użytkową budynku lub jego części stanowi powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.
Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r. [2] do powierzchni użytkowej lokalu zalicza się powierzchnię wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów, loggi, antresoli, szaf, schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkarni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału.
Natomiast w ustawie o podatku od spadków i darowizn z dnia 28 lipca 1983 r.[3] za powierzchnię użytkową budynku (lokalu) uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach (podziemnych i naziemnych) z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigów.
Dostępne są dwie normy obowiązujące przy ustalaniu powierzchni użytkowej.
Spis treści |
[edytuj] PN-70/B-02365
Powierzchnia budynków. Podział, określenia i zasady obmiaru.
- pomiar metr nad podłogą
- w stanie surowym, tzn. bez tynków i okładzin wykonywanych na miejscu
- wnęki w ścianach o powierzchni powyżej 0,1 m kw. dolicza się do powierzchni mieszkania
- powierzchni zewnętrznych niezamkniętych z wszystkich stron dostępnych z danego pomieszczenia (balkony, antresole, loggie, tarasy, itp.) nie wlicza się do powierzchni pomieszczenia ani mieszkania lub lokalu użytkowego
- dokładność wymiarów liniowych do 0,01 m, dokładność obliczeń powierzchni do 0,1 m kw.
Powierzchnia pomieszczenia ze skośnym sufitem:
- o wysokości powyżej 2,20 m liczy się w 100 proc.
- o wysokości od 1,40 m do 2,20 m liczy się w 50 proc.
- poniżej 1,40 m nie wlicza się do powierzchni mieszkania.
[edytuj] PN-ISO 9836:1997
Właściwości użytkowe w budownictwie.
- pomiar na poziomie podłogi
- w stanie całkowicie wykończonym
- wnęk w ścianach o powierzchni powyżej 0,1 m kw. nie dolicza się do powierzchni mieszkania
- powierzchnie zewnętrzne niezamknięte ze wszystkich stron, dostępne z danego pomieszczenia (balkony, loggie, tarasy itp.) dolicza się do jego powierzchni (mieszkania, lokalu użytkowego), wykazując oddzielnie: powierzchnie nienakryte (balkony, tarasy), powierzchnie nakryte (loggie)
- dokładność pomiarów i obliczeń powierzchni do 0,01 m kw.
Powierzchnia pomieszczenia ze skośnym sufitem liczy się w całości, zgodnie z powierzchnią jego podłogi ale dzieli się ją na dwie części:
- część o wysokości 1,90 m i więcej
- część o wysokości poniżej 1,90 m która może być zaliczona wyłącznie do powierzchni pomocniczej
[edytuj] Wybór normy - Jak obliczyć powierzchnię użytkową budynku lub mieszkania?
Polska Norma PN-70/B-02365 „Powierzchnia budynków. Podział, określanie i zasady obmiaru” obowiązywała powszechnie do 1999 roku. Norma PN-70/B-02365 została wycofana przez Polski Komitet Normalizacyjny ze zbioru norm po ustanowieniu normy PN- ISO 9836:1997 „Właściwości użytkowe w budownictwie. Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych.”
Ale
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 1999 r. w sprawie wprowadzenia obowiązku stosowania niektórych Polskich Norm (Dz. U. z 1999 r. Nr 22, poz. 209) norma PN ISO 9836:1997 "Właściwości użytkowe w budownictwie. Określenie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych" obowiązywała tylko w zakresie ustalonym w pkt 5.2.2 normy, czyli przy ustalaniu kubatury budynku. Także późniejsze rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 3 kwietnia 2001 roku w sprawie wprowadzenia obowiązku stosowania niektórych Polskich Norm dla budownictwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 456) wprowadza obowiązek stosowania Polskiej Normy PN-ISO 9836:1997 tylko w zakresie ustalonym w punkcie 5.2.2 tej normy.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że Polska Norma PN-ISO 9836:1997 nie jest obowiązującym obecnie przepisem w zakresie obliczenia powierzchni użytkowej lokalu lub budynku.
[edytuj] Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych [4]
Powierzchnia użytkowa budynku lub jego części – powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe;
Powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50 %, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.
[edytuj] Prawo budowlane
W Prawie budowlanym brak jest definicji powierzchni użytkowej. Istnieje natomiast konieczność podawania zestawienia powierzchni w tym powierzchni użytkowej w projektach budowlanych. Podaną wartość powierzchni użytkowej nieruchomości wykorzystuje się później w celach statystycznych i podatkowych.
W Polsce jest przyjęte, że prawodawstwo w zakresie podatkowym jest autonomiczne w odniesieniu do innych gałęzi prawa.
Do celów podatkowych prowadzi się także ewidencję nieruchomości niezalezną od prowadzonej także w gminie ewidencji gruntów i budynków. Niemniej ewidencje te powinny zawierać identyczne dane w zakresie powierzchni - co wynika m.in. z faktu, że powierzchnia liczona wg definicji z ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz wg definicji z ustawy o ochronie praw lokatorów - powinny dać identyczny wynik. Zgodność danych w obydwu ewidencjach jest wynikiem realizacji zasady spójności i zgodności różnych ewidencji gospodarczych (także wpisów do ksiąg wieczystych) - tzw. "cross compliance".
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Definicja powierzchni użytkowej budynku na stronach GUS.
- Definicja powierzchni użytkowej mieszkania na stronach GUS.
- Definicja powierzchni użytkowej mieszkań oddanych do użytkowania na stronach GUS.
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 z późn. zm.
- ↑ Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 z późn. zm.
- ↑ Art. 16 ust. 4 (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 z późn. zm.)
- ↑ Dz. U. z 1991 r. Nr 9, poz. 31 z późn. zm.

