Powierzchniowy rezonans plazmonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Powierzchniowy rezonans plazmonowy – wzbudzenie plazmonów przez światło oznacza powierzchniowy rezonans plazmonowy (SPR) dla płaskich powierzchni lub zlokalizowany powierzchniowy rezonans plazmonowy (LSPR) dla nanometrowych struktur metalicznych.

Zjawisko to jest podstawą dla wielu typowych narzędzi mierzących adsorpcję materiałów na powierzchni metali płaskich (zazwyczaj złota lub srebra) lub na powierzchniowych nanocząstkach metali.

Wyjaśnienie[edytuj | edytuj kod]

Powierzchniowe plazmony, znane również jako polarytony powierzchniowych plazmonów, są powierzchniowymi falami elektromagnetycznymi, które rozchodzą się równolegle do obszaru wzajemnych oddziaływań metal-dielektryk (metal-próżnia) . Ponieważ fale są na granicy metalu i ośrodka (np. powietrza lub wody), oscylacje są bardzo czułe na jakiekolwiek zmiany tej granicy, jak adsorpcja molekuł przez powierzchnię metalu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hutter E, Fendler J. Exploitation of Localized Surface Plasmon Resonance. Adv. Mater. 2004, 16, 19, 1685-1706.
  • Aslan K, Lakowicz JR, Geddes C. Plasmon light scattering in biology and medicine: new sensing approaches, visions and perspectives. Current Opinion in Chemical Biology 2005, 9:538–544
  • Smith EA, Corn RM. Surface Plasmon Resonance Imaging as a Tool to Monitor Biomolecular Interactions in an Array Based Format. Appl. Spectroscopy, 2003, 57, 320A-332A.
  • J. N. Gollub, D. R. Smith, D. C. Vier, T. Perram, J. J. Mock, Phys. Rev. B 71, 195402 (2005)
  • http://www.astbury.leeds.ac.uk/facil/SPR/spr_intro2004.htm (a short detailed synopsis of how surface plasmon resonance works in practice)