Powieszenie i poćwiartowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
BNMsFr2643FroissartFol97vExecHughDespenser.jpg

Powieszenie, otwarcie wnętrzności i poćwiartowanie (ang. hanged, drawn and quartered) było jedną z form kary śmierci stosowaną w Anglii, głównie za zdradę stanu.

Charakteryzowała się wyjątkowym okrucieństwem. Ze względu na skromność, by nie wystawiać nagości na widok publiczny, była wykonywana jedynie na mężczyznach. Kobiety winne zdrady były palone na stosie, lub przez zmiażdżenie, jak stało się w przypadku św. Małgorzaty Clitherow, na której wykonano tę karę, gdy była w stanie brzemiennym.

Opis kary[edytuj | edytuj kod]

Kara składała się z czterech elementów wykonywanych w następującej kolejności.

  1. Ciągnięcie na drewnianej ramie do miejsca wykonania egzekucji,
  2. Powieszenie przez krótki czas, tak aby ofiara nie zmarła,
  3. Kastracja i wyprucie wnętrzności, które następnie miały zostać spalone na oczach jeszcze żywej ofiary,
  4. Ścięcie głowy i poćwiartowanie ciała.

Wykonanie tej kary zostało przedstawione w filmie Braveheart. Waleczne serce Mela Gibsona.

Ofiary[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Do najsłynniejszych ofiar tej formy egzekucji należał William Wallace, a także członkowie Spisku Prochowego. Była ona stosowana powszechnie w Tyburn w Londynie i w innych miejscach wobec katolików, którzy nie podpisując Aktu Supremacji, stali się winni zdrady stanu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

John Briggs: Crime and Punishment in England: an Introductory History. London: Palgrave Macmillan, 1996. ISBN 0-312-16331-2.