Powstanie chłopskie w Korei (1893-1895)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Powstanie chłopskie w Korei 1893-1895
Jeon Bong-jun.JPG
Aresztowanie Jeon Bong-juna
Czas 1893-1895
Terytorium Korea Południowa
Wynik Zwycięstwo sił rządowych
Strony konfliktu
Flag of the king of Joseon.svg siły rządowe,  Japonia Brouche.jpg powstańcy chłopscy
Dowódcy
 ? Jeon Bong-jun
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane

Powstanie chłopskie w Korei 1893-1895.

Jednym z głównych powodów wybuchu powstania była klęska głodu, która nawiedziła Koreę w roku 1893. Chłopi zaprzestali płacenia podatków, wypędzając dzierżawców i zajmując ziemie obszarników. Na czele powstania stanęła organizacja Donghak, która z pomocą ludności wymusiła na władzach w Seulu ustępstwa.

Do kolejnych rozruchów doszło w roku 1894 po nałożeniu przez władze nowych podatków. Na czele armii chłopskiej stanął Jeon Bong-jun, który pobił siły rządowe w bitwie pod Peksan dnia 7 kwietnia 1894 r. po czym ruszył na Seul zawierając ugodę z władzami. Wykorzystując trwającą I wojnę chińsko-japońską chłopi wspierający Chińczyków pobili wojska japońskie w bitwie pod Iysz w listopadzie 1894 r. Dnia 23 listopada zostali jednak rozbici przez wojska rządowe i japońskie w bitwie pod Kongdzu. Po aresztowaniu i straceniu Jeon Bong-juna powstanie upadło.

Źródło

  • Leksykon bitew świata, Wyd. Almapress, Warszawa 2004.