Powstanie rycerskie w Palatynacie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Powstanie rycerskie w Palatynacie 1522-1523

Na początku XVI stulecia rycerstwo niemiecke zaczęło tracić na znaczeniu, powoli ustępując formacjom landsknechtów. Jeszcze przed latami reformacji, rycerstwo podejmowało temat wywłaszczania ziem należących do kościoła oraz podniesieniu stanu rycerskiego do książęcego. W roku 1519 jeden ze znaczniejszych członków stanu rycerskiego Franciszek von Sickingen poparł wybór Karola V na cesarza.

Po wyborze Karola V na cesarza Franciszek von Sickingen rozpoczął w roku 1522 powstanie przeciwko arcybiskupstwu w Trewirze (zwanego wojną z księżami tzw. Pfaffenkrieg). W konflikcie tym Franciszek z Sickingen wraz ze swoimi rycerzami zostali pobici i zmuszeni do wycofania się do swojej twierdzy Nanstein pod Landstuhl. Tam zostali oblężeni przez wojska elektorów Trieru, Palatynatu oraz landgrafa z Hessen. Po dwóch dniach oblężenia przywódca powstańców został śmiertelnie ranny w wyniku zawalenia się wieży obronnej. Dnia 7 maja 1523 roku Francizek von Sickingen poddał swój zamek i krótko po tym zmarł. Rycerstwo Rzeszy odeszło w zapomnienie.