Poziewnik piaskowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Poziewnik piaskowy
Galeopsis segetum 2005.07.11 09.11.11.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina jasnotowate
Rodzaj poziewnik
Gatunek poziewnik piaskowy
Nazwa systematyczna
Galeopsis segetum Neck.
1770, Hist. & Comment. Acad. Elect. Sci. Theod.-Palat., 2: 474
Synonimy

G. grandiflora Roth., G. ochroleuca Lam., G. dubia Leers, G. prostrata Vill., G. villosa Huds.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Poziewnik piaskowy, poziewnik wielkokwiatowy (Galeopsis segetum Necker) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny jasnotowatych. Zasięg obejmuje zachodnią Europę od Hiszpanii, po południową Anglię i Danię na północy, oraz Niemcy, Szwajcarię i północne Włochy na wschodzie[2]. Na ziemiach polskich dawniej zawleczona we Wrocławiu[3] i rzadko uprawiany[2]. We florze krajowej zazwyczaj klasyfikowany jako efemerofit, obecnie (2012) jednak jest prawdopodobnie gatunkiem lokalnie zadomowionym w Borach Dolnośląskich (kenofit)[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Morfologia
Łodyga
Rozgałęziona, osiąga 10-40 cm wysokości, dołem często czerwono nabiegła.
Liście
Naprzeciwległe, jajowatopodłużne, do 2,5 cm szerokości i do 4 cm długości, głęboko piłkowane. Górne liście gruczołowato omszone i owłosione.
Kwiaty
5-krotne, zrosłopłatkowe, osadzone po kilka w niby-okółkach w kątach liści. Korona w kolorze bladożółtym długości do 3 cm. Kielich gruczołowato omszony i owłosiony. Kwitnienie przypada na miesiące lipiec-sierpień.
Owoc
Rozłupnia poczwórna, długości do 2 mm, barwy brunatnej.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ziele zbierane i używane w medycynie ludowej w przypadku chorób dróg oddechowych.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
  2. 2,0 2,1 M. Nowiński: Dzieje upraw i roślin leczniczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983. 83-09-00678-0.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, W-wa, 1966