Poziom natężenia dźwięku

Poziom natężenia dźwięku – logarytmiczna miara natężenia dźwięku w stosunku do pewnej umownie przyjętej wartości odniesienia, wyrażana w decybelach. Wielkość ta wyznaczana jest ze wzoru:

$L=10\, \log_{10}\left({I \over I_0}\right)$

gdzie:

• L – poziom natężenia dźwięku
• I – natężenie dźwięku
• I₀ – wartość odniesienia, wynosząca 10^–12 W/m²

Przykłady

Wartości tu podane należy traktować jako orientacyjne i przybliżone. Ponadto w otwartym obszarze natężenie głosu ze źródła punktowego spada z kwadratem odległości, dlatego podane wartości dotyczą poziomu natężenia niedaleko źródła głosu w standardowej (charakterystycznej odległości) albo bardzo małej z uwagi na bezpieczeństwo słuchacza.

• 10 dB – szelest liści przy łagodnym wietrze
• 20 dB – szept
• 30 dB – bardzo spokojna ulica bez ruchu
• 40 dB – szmery w domu, darcie papieru
• 50 dB – szum w biurach
• 60 dB – odkurzacz
• 70 dB – wnętrze głośnej restauracji
• 80 dB – głośna muzyka w pomieszczeniach, trąbienie
• 90 dB - ruch uliczny
• 100 dB – motocykl bez tłumika
• 120 dB – wirnik helikoptera w odległości 5 metrów
• 160 dB – eksplozja petardy
• 190 dB – start statku kosmicznego
• 220 dB – eksplozja bomby atomowej
• od 300 do 350 dB (huk był słyszalny z odległości 5000 kilometrów) – wybuch wulkanu Krakatau w Indonezji – prawdopodobnie najgłośniejszy w historii wyemitowany głos na świecie