Pozycja długa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pozycja długa (ang. Long position) – na rynku finansowym oznacza zakup instrumentu finansowego lub posiadanie na właściwym rachunku tego instrumentu finansowego. Zajęcie długiej pozycji związane jest z posiadaniem praw związanych z danym instrumentem finansowym (np. dywidenda, prawo poboru, kupon odsetkowy).

Odwrotnością pozycji długiej jest pozycja krótka. W przypadku gdy inwestor posiada już pozycję krótką i nabywa długą pozycję następuje redukcja, zmiana charakteru zajmowanej pozycji w danym instrumencie finansowym lub też całkowite zamknięcie pozycji.

Przykłady pozycji długiej[edytuj | edytuj kod]

  • Pozycja długa w akcjach jest tożsama z nabyciem akcji
  • Pozycja długa w kontraktach terminowych jest tożsama z nabyciem kontraktu
  • Pozycja długa w opcjach jest tożsama z nabyciem opcji

Profil zysku i strat posiadacza długiej pozycji[edytuj | edytuj kod]

  • Posiadacz pozycji długiej zyskuje w momencie gdy cena instrumentu finansowego, w którym zajął długą pozycję rośnie (np. wzrost ceny akcji emitenta XYZ, wzrost ceny obligacji emitenta XYZ, wzrost ceny kontraktu terminowego).
  • Posiadacz pozycji długiej traci w momencie gdy cena instrumentu finansowego, w którym zajął długą pozycję maleje (np. spadek ceny akcji emitenta XYZ, spadek ceny obligacji emitenta XYZ, spadek ceny kontraktu terminowego).

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

  • Inwestor na swoim rachunku papierów wartościowych nie posiada instrumentów finansowych.
    • Inwestor zajmuje pozycję długą w akcje spółki XYZ przy cenie 100 złotych. Po pewnym czasie sprzedaje akcje po cenie 150 złotych. Inwestor osiąga zysk w wysokości równej: 150 – 100 = 50 złotych.
    • Inwestor zajmuje pozycję długą w obligacje spółki XYZ przy cenie 900 złotych. Po pewnym czasie sprzedaje obligacje po cenie 1000 złotych. W tym okresie inwestor otrzymał też kupon odsetkowy w wysokości 50 złotych. Inwestor osiąga zysk w wysokości równej: 1000 – 900 + 50 = 150 złotych.
    • Inwestor nabywa kontrakt terminowy po cenie 1000. Po pewnym czasie sprzedaje kontrakt terminowy po cenie 1100. Inwestor osiąga zysk w wysokości równej: 1100 – 1000 = 100.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]