Próchniczek bagienny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Próchniczek błotny
Aulacomnium palustre.jpeg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Gromada mchy
Klasa prątniki
Rząd prątnikowce
Rodzina próchniczkowate
Rodzaj próchniczek
Gatunek próchniczek błotny
Nazwa systematyczna
Aulacomnium palustre (Hedw.) Schwägr.
Synonimy
Aulacomnium stolonaceum C. Müller
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Próchniczek błotny, p. błotny, mochwian błotny (Aulacomnium palustre) – gatunek mchu z rodziny próchniczkowatych. Występuje w Ameryce Północnej i Środkowej, Eurazji oraz Nowej Zelandii[1]. Dość pospolity na obszarze Polski.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Listek
Pokrój
Mech tworzący górą zielonożółte, dołem brązowe darnie.
Łodyżka
Wzniesiona, długości do 15 cm, barwy brązowawej, gęsto pokryta rdzawymi chwytnikami.
Listki
Lancetowate, długości 3-4 mm, skierowane ku górze, szczytowe wyraźnie zaostrzone, słabo ząbkowane, dolne brzegiem podwinięte, niekiedy na końcach zaokrąglone.
Sporofit
Puszka zarodni długości ok. 3 mm, zwieszona, niekiedy wyprostowana, barwy czerwono-brunatnej, kształtu podługowato jajowatego. Seta długości ok. 2,5 cm, barwy czerwonawej.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Zarodnikowanie w Polsce odbywa się w czerwcu. Wytwarza rozmnóżki, umieszczone na szczycie nagich przedłużeń łodyżek.
Siedlisko
Występuje na torfowiskach wysokich i przejściowych, często w borach bagiennych, niekiedy na torfowiskach niskich.
Fitosocjologia
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Oxycocco-Sphagnetea[2].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek objęty jest w Polsce częściową ochroną gatunkową na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin[3].

Przypisy

  1. Fryer, Janet L., 2008: Aulacomnium palustre. Fire Effects Information System. U.S. Forest Service, Rocky Mountain Research Station, Fire Sciences Laboratory. [dostęp: 11.02.2009]
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  3. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 81)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kłosowski, Grzogorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2006. ISBN 978-83-7073-248-6.