Prószyk brudzący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prószyk brudzący
Prószyk brudzący: zdjęcie
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo grzyby
Gromada grzyby workowe
Klasa patyczniaki
Rząd Leotiales
Rodzina Bulgariacae
Rodzaj prószyk
Gatunek prószyk brudzący
Nazwa systematyczna
Bulgaria inquinans (Pers.) Fr.
Syst. mycol. (Lundae) 2(1): 167 (1822)

Prószyk brudzący (Bulgaria inquinans (Pers.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny Bulgariaceae[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa polska według checklistNazwa polska według checklist[2]. Niektóre synonimy naukowe[3]:

  • Ascobolus inquinans (Pers.) Nees 1816
  • Bulgaria chalybea (Berk.) Cooke & Massee
  • Bulgaria polymorpha (Oeder) Wettst. 1923
  • Lichen fungosus With.
  • Peziza inquinans Pers. 1794
  • Peziza polymorpha With.
  • Peziza polymorpha Oeder 1769
  • Peziza turbinata Relhan 1785
  • Phaeobulgaria inquinans (Pers.) Nannf. 1932
  • Tremella turbinata Huds. 1778

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocnik

Młody jest stożkowaty o powierzchni ciemnobrązowej, otrębiasto-kosmkowaty; później pęka na szczycie, odkrywając czarną i wilgotną, błyszczącą warstwę zarodnikonośną[4].

Miąższ

Brązowawy; galaretowato-wodnisty; po wyschnięciu twardy, skórzasty i gęsty[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Od października do marca przeważnie w grupach na korze obumarłych gałęzi oraz kłód dębów, rzadziej kasztanów jadalnych, grabów i wiązów. W Polsce jest dość pospolity[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Kisielec kędzierzawy (Exidia plana) jest zewnętrznie podobny. W przypadku wątpliwości co do określenia gatunku wystarczy pociągnąć palcem po warstwie zarodnikonośnej: poczernienie palca wskazuje na prószyka brudzącego[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Maria Alicja Chmiel: Checklist of Polish Larger Ascomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 978-83-89648-46-4.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 228. ISBN 83-7319-976-4.