Prószyk brudzący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prószyk brudzący
Bulgaria inquinans.png
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo grzyby
Gromada grzyby workowe
Klasa patyczniaki
Rząd Leotiales
Rodzina Bulgariacae
Rodzaj prószyk
Gatunek prószyk brudzący
Nazwa systematyczna
Bulgaria inquinans (Pers.) Fr.
Syst. mycol. (Lundae) 2(1): 167 (1822)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Prószyk brudzący (Bulgaria inquinans (Pers.) Fr.) – gatunek grzybów z rodziny Bulgariaceae[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa polska według checklistNazwa polska według checklist[2]. Niektóre synonimy naukowe[3]:

  • Ascobolus inquinans (Pers.) Nees 1816
  • Bulgaria chalybea (Berk.) Cooke & Massee
  • Bulgaria polymorpha (Oeder) Wettst. 1923
  • Lichen fungosus With.
  • Peziza inquinans Pers. 1794
  • Peziza polymorpha With.
  • Peziza polymorpha Oeder 1769
  • Peziza turbinata Relhan 1785
  • Phaeobulgaria inquinans (Pers.) Nannf. 1932
  • Tremella turbinata Huds. 1778

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocnik

Młody jest stożkowaty o powierzchni ciemnobrązowej, otrębiasto-kosmkowaty; później pęka na szczycie, odkrywając czarną i wilgotną, błyszczącą warstwę zarodnikonośną[4].

Miąższ

Brązowawy; galaretowato-wodnisty; po wyschnięciu twardy, skórzasty i gęsty[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Od października do marca przeważnie w grupach na korze obumarłych gałęzi oraz kłód dębów, rzadziej kasztanów jadalnych, grabów i wiązów. W Polsce jest dość pospolity[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Kisielec kędzierzawy (Exidia plana) jest zewnętrznie podobny. W przypadku wątpliwości co do określenia gatunku wystarczy pociągnąć palcem po warstwie zarodnikonośnej: poczernienie palca wskazuje na prószyka brudzącego[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Maria Alicja Chmiel: Checklist of Polish Larger Ascomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 978-83-89648-46-4.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 228. ISBN 83-7319-976-4.